Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
Κείμενο 48 ο
Σαράντα περίπου χρόνια μετά τον θάνατο του Δημοσθένη , οι Αθηναίοι τού έστησαν χάλκινο ανδριάντα , έργο του γλύπτη Πολύευκτου , στη βάση του οποίου γράφτηκε : « Εἴπερ ἴσην ρώμην γνώμῃ , Δημόσθενες , εἶχες / οὔποτ ’ ἄν Ἑλλήνων ἦρξεν Ἄρης Μακεδών » ( Αν είχες , Δημοσθένη , τόση ρώμη όση γνώμη / δεν θα κατακτούσε ποτέ τους Έλληνες ο Μακεδόνας Άρης ). Με τον τρόπο αυτό , οι συμπατριώτες του Αθηναίοι αναγνώριζαν τον πατριωτισμό του μέγιστου ρήτορα , που σε όλη του τη ζωή τούς παρακινούσε να ανταγωνιστούν τους Μακεδόνες , για την πρωτοκαθεδρία στην Ελλάδα .
Κατά Φιλίππου Γ΄
Ἀξιῶ δ ’, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , ἄν τι τῶν ἀληθῶν μετὰ παρρησίας λέγω , μηδεμίαν μοι διὰ τοῦτο παρ ’ ὑμῶν ὀργὴν γενέσθαι . Σκοπεῖτε γὰρ ὡδί · ὑμεῖς τὴν παρρησίαν ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων οὕτω κοινὴν οἴεσθε δεῖν εἶναι πᾶσι τοῖς ἐν τῇ πόλει , ὥστε καὶ τοῖς ξένοις καὶ τοῖς δούλοις αὐτῆς μεταδεδώκατε , καὶ πολλοὺς ἄν τις οἰκέτας ἴδοι παρ ’ ἡμῖν μετὰ πλείονος ἐξουσίας ὅ , τι βούλονται λέγοντας ἢ πολίτας ἐν ἐνίαις τῶν ἄλλων πόλεων , ἐκ δὲ τοῦ συμβουλεύειν παντάπασιν ἐξεληλάκατε . Εἶθ ’ ὑμῖν συμβέβηκεν ἐκ τούτου ἐν μὲν ταῖς ἐκκλησίαις τρυφᾶν καὶ κολακεύεσθαι πάντα πρὸς ἡδονὴν ἀκούουσιν , ἐν δὲ τοῖς πράγμασι καὶ τοῖς γιγνομένοις περὶ τῶν ἐσχάτων ἤδη κινδυνεύειν . Εἰ μὲν οὖν καὶ νῦν οὕτω διάκεισθε , οὐκ ἔχω τί λέγω · εἰ δ ’ ἃ συμφέρει χωρὶς κολακείας ἐθελήσετ ’ ἀκούειν , ἕτοιμος λέγειν .
Δημοσθένους , Κατά Φιλίππου Γ΄ 3-4
Λεξιλόγιο
παρρησία : ελευθερία λόγου / ὡδί : ως εξής / ἔνιοι , -αι , -α : μερικοί , -ές , -ά / ἐξελαύνω : αποβάλλω , εκδιώκω / εἶτα : έπειτα , μετά ( χρονικά επίρρημα )/ τρυφάω-ῶ : καλοπερνάω , ζω ακόλαστα , ζω με πολυτέλεια / κινδυνεύειν περί τῶν ἐσχάτων : διατρέχω έ- σχατο κίνδυνο / διάκειμαι : συμπεριφέρομαι , είμαι διατεθειμένος
76