Αρχαία Ελληνικά Β΄ Λυκείου : « Το άγνωστο κείμενο »
β . Σύνθετες . Έχουν περισσότερα από ένα υποκείμενα , κατηγορούμενα ή αντικείμενα που είναι ομοιόπτωτα και συνδέονται μεταξύ τους παρατακτικά ή χωρίζονται με κόμμα :
✓ Kάστωρ καὶ Πολυδεύκης ἐκλήθησαν Διόσκουροι . || Ο Κάστωρ και ο Πολυδεύκης ονομάστηκαν Διόσκουροι .
✓ Ὁμαλή τε καὶ πλατεῖα ἡ ὁδός ἐστι . || Ομαλός και φαρδύς είναι ο δρόμος .
✓ Nίκης τε γὰρ τετυχήκαμεν καὶ σωτηρίας . || Έχουμε πετύχει νίκη και σωτηρία .
γ . Eλλειπτικές . Παραλείπονται από αυτές ένας ή περισσότεροι όροι , επειδή εύκολα εννοούνται από τα συμφραζόμενα .
✓ Ἀγαθὸς εἶ . [ σὺ ] || Είσαι αγαθός . ✓ Mηδὲν ἄγαν . [ ποίει ] || Να αποφεύγεις την υπερβολή .
✓ Ἀνάγκη [ ἐστὶ ] μετὰ παρρησίας διαλεχθῆναι . || Είναι ανάγκη να μιλήσω ανοιχτά .
δ . Επαυξημένες . Περιλαμβάνουν εκτός από τους κύριους όρους ( υποκείμενο και κατηγόρημα ) και δευτερεύοντες . Οι δευτερεύοντες αυτοί όροι είναι λέξεις που συμπληρώνουν την έννοια των κύριων όρων , προκειμένου το περιεχόμενο της πρότασης να γίνει πιο σαφές , και ονομάζονται προσδιορισμοί :
✓ απλή πρόταση : Δαρεῖος ἀπεχώρει . || Ο Δαρείος αποχωρούσε .
✓ επαυξημένη πρόταση : Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἀπεχώρει . || Ο Δαρείος , ο βασιλιάς των Περσών αποχωρούσε .
98