ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
διών σας; Είναι κάτι που πιστεύετε ότι βοηθά στη διατήρηση των καλών σχέσεων μεταξύ σας; Είπαμε, έχω κάνει λάθη. Ναι έχω υποκύψει σε απαιτήσεις των παιδιών μου που αγγίζουν τα όρια της υπερβολής.
Όχι για να μην χαλάσουμε τη σχέση μας, αλλά γιατί εσείς τα παιδιά ασκείτε συχνά συναισθηματική πίεση σε εμάς τους γονείς προκειμένου να ικανοποιήσετε τις επιθυμίες σας και εκμεταλλεύεστε και κάπως την αγάπη μας.
4. Πολλοί γονείς εργάζονται πολλές ώρες. Η απουσία τους όμως κοστίζει στη ψυχολογία των παιδιών. Εσείς λείπατε αρκετά από το σπίτι; Αν ναι, πώς κρατούσατε ισορροπίες; Δυστυχώς αυτό είναι μια πραγματικότητα. Η ζωή είναι δύσκολη και πολλοί γονείς λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι. Εγώ με τον σύζυγό μου φροντίσαμε σε αυτό να βρούμε κάποια ισορροπία.
Κάποιος ήταν πάντα στο σπίτι όταν τα παιδιά ήταν μικρότερα μέχρι που έγιναν φοιτητές και ανεξαρτητοποιήθηκαν και έλειπαν … περισσότερο από εμάς από το σπίτι. Μου είναι αδιανόητο και τώρα να κοιμηθούμε το βράδυ χωρίς να μιλήσουμε, χωρίς να βρεθούμε στο τραπέζι μαζί, χωρίς μια αγκαλιά.
5. Σήμερα υπάρχει άλλη επικοινωνία μεταξύ γονέων και παιδιών που χαρακτηρίζεται από εγγύτητα και ελεύθερη έκφραση. Εσείς είστε φίλη με τα παιδιά σας; Τα παιδιά μου έχουν φίλους που αγαπούν και εκμυστηρεύονται τα πάντα, όμως νομίζω ότι τα παιδιά χρειάζονται γονείς που θα τους βάζουν όρια, που θα τα συμβουλεύουν, θα τα προτρέπουν και θα τα ενθαρρύνουν, θα τα προβληματίζουν και θα τα αποτρέπουν από λάθη. Άλλος ο ρόλος, λοιπόν, των γονέων άλλος των φίλων. Συζητούμε πολύ και με την κόρη μου και με τον γιο μου. Με εμπιστεύονται στα δύσκολα, αλλά και στα καθημερινά.
Ξέρω ότι έχουν τα μυστικά τους, αυτά που μοιράζονται μόνο με τους φίλους τους. Ωστόσο, όπως λέει και η κόρη μου « η μαμά ξέρει τον πυρετό μου πριν ανέβει », γιατί το ένστικτο της μάνας είναι μοναδικό!
6. Εμείς τα παιδιά, ολοένα και ζητάμε... Νιώθω ότι επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον μας αλλά και το διαδίκτυο και θέλουμε να μας αγοράσετε τα αγαθά που επιθυμούμε. Πολλές φορές είναι αναγκαίο και για την αποδοχή από τους φίλους μας. Ωστόσο, εσείς οι γονείς δεν μπορείτε πάντα. Κα Τζιτζογλάκη, νιώθετε τύψεις αν δεν μπορείτε να καλύψετε τις υλικές ανάγκες των παιδιών σας; Πώς το αντιμετωπίζετε; Ευτυχώς, και δόξα το Θεό, στα παιδιά μου δεν έλειψαν αγαθά που πραγματικά χρειάζονταν. Πρόσεξε όμως, στο σπίτι μας είμαστε πάντα ολιγαρκείς.
Αν η αποδοχή από τους φίλους εξαρτάται από τα επώνυμα ρούχα και παπούτσια, το πιο εξελιγμένο κινητό, τα πιο ακριβά παιχνίδια τότε οι φίλοι αυτοί δεν είναι καλοί.
Τα κριτήριά τους είναι αντίθετα από την αξία των ρούχων τους, δηλαδή ψεύτικα και επιφανειακά. Νομίζω ότι στο επίπεδο αυτό τα κατάφερα καλά! Και τα δύο μου παιδιά αγαπούν τους φίλους τους για τις αξίες που υπερασπίζονται και όχι για τα πράγματα που κουβαλούν. Έμαθαν καλά το παραμύθι με τον « γυμνό βασιλιά »…
Άγγελος Μαλλιώρης Α2
ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΜΕ...
77