Aφιέρωμα Γέλιο-Χιούμορ-Σάτιρα
χορού είναι βασικά στοιχεία και στα δύο είδη.
Επεισοδιακή δομή: Οι σκηνές δεν έχουν απαραίτητα συνεχή αφήγηση, αλλά λειτουργούν μεμονωμένα, για να προκαλέσουν γέλιο ή σχόλιο. Το σατυρικό δράμα, αν και λιγότερο γνωστό από την τραγωδία και την κωμωδία, αποτελεί θεμέλιο λίθο του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Με το ιδιαίτερο του ύφος, τη σατιρική ματιά και τον συνδυασμό μύθου και κωμωδίας, προσφέρει ένα μοναδικό θεατρικό είδος που γεφυρώνει την τραγικότητα με το γέλιο – μια πρόγευση της επιθεώρησης και άλλων σύγχρονων μορφών θεάτρου που βασίζονται στο χιούμορ και τη σάτιρα.
Μελίτα Ανδρεοπούλου Α1 Μελίνα Μερτίρη Α1
« ΝΕΟΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ », η σατιρική μας παρακαταθήκη!
Στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο σήμερα, μπορεί κανείς να δει και να ξεφυλλίσει τεύχη του
« Νέου Αριστοφάνη ». Θα εντυπωσιαστεί αδιαμφισβήτητα από το πλήθος των γελοιογραφιών που σατιρίζουν την πολιτική ζωή της Ελλάδας και τα « κακώς κείμενα » του ελληνικού κράτους κυρίως κατά τις πρώτες δεκαετίες της ίδρυσής του.
Ο Νέος Αριστοφάνης υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα σατιρικά περιοδικά του 19ου αιώνα στην Ελλάδα, με έντονο πολιτικό και κοινωνικό χαρακτήρα. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1875 στην Αθήνα. Εμπνευσμένο από το πνεύμα και το ύφος του αρχαίου κωμωδιογράφου Αριστοφάνη, το περιοδικό στόχευε να ασκήσει ανελέητη κριτική στην πολιτική εξουσία, την κοινωνική υποκρισία και τη διαφθορά.
Ο Νέος Αριστοφάνης έγινε γρήγορα γνωστός για τη θαρραλέα γραφή του και την τολμηρή εικονογραφία του, με σκίτσα και γελοιογραφίες που σατίριζαν πρωθυπουργούς, βουλευτές, ανώτατους αξιωματούχους και την ίδια την αστική κοινωνία. Πολλές φορές προκάλεσε αντιδράσεις και λογοκρίθηκε, γεγονός που επιβεβαιώνει τη δύναμη και την επιρροή που είχε στον δημόσιο διάλογο.
Το ύφος του ήταν καυστικό αλλά καλλιεργημένο, με πλούσια γλώσσα, συχνά αρχαιοπρεπή, και αναφορές στην ελληνική παράδοση. Το περιεχόμενό του δεν περιοριζόταν μόνο στην πολιτική, σχολίαζε επίσης θέματα παιδείας, ήθους και καθημερινής ζωής με ιδιαίτερο σαρκασμό.
Η επίδραση και η σημασία του σατιρικού αυτού περιοδικού είναι μεγάλη, αρκεί να αναλογιστεί κανείς τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας τότε. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού( πάνω από 80 %) ήταν αναλφάβητο κατά τις πρώτες δεκαετίες ζωής του ελληνικού κράτους. Το περιοδικό αυτό λοιπόν λειτουργούσε και ως μέσο αφύπνισης του πληθυσμού με όπλο τη δυναμική που μπορεί να ασκήσει η σάτιρα.
Aφιέρωμα Γέλιο-Χιούμορ-Σάτιρα
Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ 11