ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
90
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ - Τζέιν Ώστεν
vs
ΑΝΕΜΟΔΑΡΜΕΝΑ ΥΨΗ - Έμιλι Μπροντέ
Δύο διαχρονικά μυθιστορήματα της αγγλικής λογοτεχνίας είναι το « Περηφάνια και προκατάληψη » της Τζέιν Ώστεν και το « Ανεμοδαρμένα ύψη » της Έμιλι Μπροντέ . Γραμμένα περίπου την ίδια εποχή στα τέλη του 18 ου αιώνα , αλλά με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο και ύφος , το πρώτο αποπνέει έναν αριστοκρατισμό , ενώ το δεύτερο έναν σκοτεινό ρομαντισμό . Κεντρικά πρόσωπα στο « Περηφάνια και Προκατάληψη » είναι τα μέλη της οικογένειας Μπένετ , που προσπαθούν να αποκαταστήσουν τις κόρες τους μέσω ενός πλούσιου γαμπρού . Σύντομα , όμως θα διαπιστώσουν πως ο δρόμος αυτός είναι γεμάτος εμπόδια . Αν και φαινομενικά συμβατικό , η Ελίζαμπεθ είναι από τις πρώτες ηρωίδες της εποχής που δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά σε αυτό , αλλά επιδεικνύει περηφάνια και υπερασπίζεται με πείσμα , ευστροφία και ειλικρίνεια τη γυναικεία της αξιοπρέπεια και δίνει ένα καλό μάθημα σε έναν γοητευτικό αριστοκράτη , που πέφτει θύμα της προκατάληψής του . Από την άλλη πλευρά « Τα ανεμοδαρμένα ύψη » έχει ως κεντρικούς ήρωες ένα ορφανό αγόρι και την κόρη του ανθρώπου που το υιοθέτησε . Τα δύο αυτά παιδιά μεγαλώνουν μαζί , αναπτύσσοντας μια πολύ στενή σχέση , η οποία θα περάσει από πολλές δυσκολίες και περιπέτειες . Η πλοκή της ιστορίας είναι πολυεπίπεδη , με κυρίαρχα συναισθήματα την αγάπη , την ζήλια , τον φόβο , αλλά και την αιώνια αφοσίωση . Τα δύο αυτά βιβλία παρουσιάζουν την έννοια της αγάπης με διαφορετική προσέγγιση το καθένα . Από τη μια μεριά , το « Περηφάνια και Προκατάληψη » παρουσιάζει την κοινωνική σύγκρουση δύο τάξεων και τις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μέλη τους , που αψηφούν τα στερεότυπα της εποχής . Από την άλλη , Τα « Ανεμοδαρμένα Ύψη » εστιάζουν περισσότερο στο ‘ σκοτεινό ’ στοιχείο του έρωτα των δύο πρωταγωνιστών και των βίαιων , ζοφερών συναισθημάτων που κυριαρχούν μέσα τους . Όμως και τα δύο βιβλία επικεντρώνονται στις ανθρώπινες σχέσεις και γι ’ αυτό προσελκύουν εκατομμύρια αναγνώστες μέχρι και σήμερα .
Η Φόνισσα –
Ναυσικά Λιόντου β2
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Η Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη , γραμμένη το 1903 , θεωρείται ένα κλασσικό αριστούργημα και ίσως το πιο επιτυχημένο έργο του συγγραφέα . Η δράση της « Φόνισσας » εξελίσσεται στη Σκιάθο , γενέτειρα του συγγραφέα , στην αρχή του 20ού αιώνα . Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι η Φραγκογιαννού , μια ηλικιωμένη χήρα , μητέρα τριών κοριτσιών και πρόσφατα γιαγιά , ενός μικρού κοριτσιού που γεννήθηκε άρρωστο και ταλαιπωρεί την γιαγιά του , αλλά και τους γονείς του . Έτσι μετά από μια αναδρομή στο παρελθόν της , το οποίο υπήρξε βασανιστικό και γεμάτο προκαταλήψεις για τα κορίτσια , η Φραγκογιαννού , εκτός από θύμα η ίδια γίνεται και θύτης καθώς οδηγείται ασυναίσθητα στο έγκλημα . Είναι ένας χαρακτήρας που κάνει κάτι αποτρόπαιο . Μας τρομάζει όχι επειδή μας φαίνεται μια άγνωστη , αλλά επειδή μας είναι εντελώς οικεία . Θα μπορούσε να ήταν η γιαγιά μας . Η ζωή , όμως , της έχει δείξει ότι η γέννηση ενός κοριτσιού είναι βάσανο , τόσο για τους γονείς του , γιατί είναι υποχρεωμένοι να της βρουν σύζυγο και να της δώσουν προίκα , όσο και για εκείνη . Έτσι γεννιέται στην πρωταγωνίστρια η έμμονη ιδέα ότι είναι ταγμένη από τη μοίρα να λυτρώσει αυτά τα άμοιρα κορίτσια από μια ζωή δυσβάσταχτη . Πρόκειται για ένα βαθιά κοινωνικό μυθιστόρημα που αντικατοπτρίζει τις ιδέες της εποχής , καθώς και τις αντιδράσεις των ανθρώπων σε αυτές . Κατά γενική ομολογία , « Η Φόνισσα » είναι ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της ελληνικής και όχι μόνο λογοτεχνίας .
Ναυσικά Λιόντου β2