Aφιέρωμα Ταξίδια : Αναζητώντας τις συντεταγμένες του κόσμου μας
Τα μακρινά και αναγκαστικά ταξίδια των Ελλήνων Η περίπτωση της Αυστραλίας
Νοερά ταξίδια Ταξίδια διαφυγής από τη ρουτίνα
Εν μέσω της απαιτητικής ζωής μας , δεν είναι ασυνήθιστο να θέλουμε ένα διάλειμμα από τις πιέσεις και τις ευθύνες της πραγματικότητας . Οι άνθρωποι συχνά αναζητούν τρόπους , για να δραπετεύσουν προσωρινά και να βρουν παρηγοριά σε δραστηριότητες που τους επιτρέπουν να « επαναφορτιστούν ». Το να απομακρυνθούμε από την πραγματικότητα δεν είναι σίγουρα χάσιμο χρόνου . Αντιθέτως , μπορεί να έχει βαθιά οφέλη για την ψυχική μας ευεξία .
Κυρίαρχη οδός διαφυγής είναι η λογοτεχνία . Τα βιβλία έχουν την ικανότητα να μας μεταφέρουν σε άλλους χρόνους , τόπους , ακόμα και πραγματικότητες . Όταν βυθιζόμαστε σε ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα , εστιάζουμε στις ζωές των χαρακτήρων του , συμμετέχοντας στους αγώνες και τις περιπέτειές τους . Η τέχνη παρέχει , επίσης , έναν τρόπο διαφυγής από την πραγματικότητα . Πίνακες ζωγραφικής , γλυπτά και άλλες καλλιτεχνικές δημιουργίες έχουν τη δύναμη να προκαλούν έντονα συναισθήματα και να μας μεταφέρουν σε διαφορετικά συναισθηματικά τοπία . Η μουσική , με τη συναισθηματική της δύναμη , μπορεί να μας μεταφέρει σε μακρινές αναμνήσεις , να προκαλέσει βαθιά συναισθήματα και να καλλιεργήσει ένα αίσθημα σύνδεσης με τους άλλους .
Η « δύναμη της αγκαλιάς » της φαντασίας , μας επιτρέπει να επαναφορτίσουμε τις μπαταρίες μας , να αποκτήσουμε νέες προοπτικές και να βρούμε έμπνευση για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της πραγματικότητας . Ας μην υποτιμήσουμε , λοιπόν , την αξία του να κάνουμε ένα διάλειμμα και να μπούμε στον κόσμο της φαντασίας μας , γιατί μέσα από αυτή τη φυγή βρίσκουμε πραγματικά τον εαυτό μας .
Κατερίνα Τυράκη γ4
Η ιστορία των Ελλήνων της Αυστραλίας , ξεκίνησε περίπου , όπως και για τους υπόλοιπους Νοτιοευρωπαίους μετανάστες , στον 19ο αι .. Στα 1850 , η ανακάλυψη χρυσού στις Πολιτείες Βικτώρια και Νότια Νέα Ουαλία προσείλκυσε πολλούς μετανάστες από όλο τον κόσμο , μεταξύ άλλων και από την Ελλάδα . Αν και μέχρι το 1924 η ελληνική μετανάστευση ήταν αυστηρά νησιωτική , αργότερα , λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής , ξεκίνησε μαζική έξοδος μεταναστών από τη Μακεδονία και την Πελοπόννησο .
Οι νησιώτες εργάζονταν στην αλιεία και στα μεταλλεία , ενώ οι Μακεδόνες στην υλοτομία στην αποψίλωση εδαφών , για τη δημιουργία καλλιεργήσιμων εκτάσεων , καθώς και στην καλλιέργεια καπνού , φρούτων και λαχανικών . Με τα χρόνια ο αριθμός των Ελλήνων μεγάλωνε . Έτσι , το 1924 έφθασε στην Αυστραλία ο πρώτος Έλληνας μητροπολίτης και το 1926 ο πρώτος διπλωμάτης καριέρας .
Οι άνθρωποι αυτοί ήταν αυτοί που δεν μπορούσαν στο ελληνικό κράτος να διεκδικήσουν τη ζωή τους , « το κοινωνικό πλεόνασμα », όπως λέγεται της μεταπολεμικής Ελλάδας . Προέρχονταν κυρίως από αγροτικές περιοχές που αφού πήγαν στην νέα αυτή χώρα , εργάστηκαν σκληρά σε εργοστάσια και δημόσια έργα ενώ πολλοί άνοιξαν εστιατόρια και παντοπωλεία και πρόκοψαν . Η τάση της μετανάστευσης , ως μέσο επίλυσης των βιοποριστικών προβλημάτων , άρχισε να πέφτει κατακόρυφα στα 1970 . Ωστόσο , οι δεύτερης γενιάς μετανάστες εξελίχθηκαν κοινωνικά και άρχισαν να καταλαμβάνουν σημαντικές θέσεις εργασίας οδηγώντας έτσι την ελληνική παροικία σε μεγαλύτερη αποδοχή από το σύνολο της αυστραλιανής κοινωνίας .
Βασίλης Λιάλιος β5
Aφιέρωμα Ταξίδια : Αναζητώντας τις συντεταγμένες του κόσμου μας
31