ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2023 – 2024 | Page 16

ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ

Νίκος Καββαδίας : Ο ποιητής των ταξιδιών και της θάλασσας

14
ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
Νίκος Καββαδίας εἶναι ἴσως ὁ μόνος ποὺ

Ὁ ἀξίζει τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ ἀπόλυτα βιωματικοῦ στὴν ποίησή του . Μιλάει πάντα γιὰ τὰ καράβια ποὺ ἔζησε , τοὺς ναυτικοὺς ποὺ γνώρισε , τοὺς ἔρωτες , τοὺς καβγᾶδες καὶ τοὺς θανάτους στὰ λιμάνια , μὲ τὴν γλώσσα τῶν καραβιῶν , ἀλλὰ καὶ κάποιους ἰδιωματισμοὺς τῆς Κεφαλλονιᾶς , νὰ μπλέκονται στὰ γνήσια λαϊκὰ ἑλληνικά του .

Ὁ ἔρωτάς του γιὰ τὰ ταξίδια καὶ τὴ θάλασσα , πάθος τρομερό , σχέση ἀγάπης καὶ μίσους , ὁ ἴδιος ἔρωτας ποὺ τὸν ὁδήγησε νὰ μπαρκάρει μικρός , μόλις 19 ἐτῶν , ἀφήνοντας τὴν ἀσφαλῆ δουλειὰ τοῦ ναυτικοῦ γραφείου , εἶναι ὁρατὸς σὲ κάθε στίχο του , καὶ τόσο δυνατὸς ποὺ διαπερνᾶ τὸν ἀναγνώστη , τὸν κάνει νὰ ξεχάσει τὶς ἄγνωστες λέξεις καὶ τοὺς ναυτικοὺς ὅρους , καὶ νὰ συνεπαρθεῖ ἀπόλυτα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τοῦ λόγου τοῦ ποιητῆ .
Ἀπὸ παιδὶ ἔνιωσε ἀκατανίκητη ἕλξη γιὰ τὴ θάλασσα γι ’ αὐτὸ καὶ ἔγινε ναυτικός . Τὰ ποιήματά του ἔχουν ἔχουν πλαίσιο τὴ θάλασσα καὶ θέμα τὴ σκληρὴ ζωὴ τῶν ναυτικῶν .
Ὡστόσο γιὰ τὸν Καββαδία , ποὺ εἶναι ἰδανικὸς ἐραστὴς « τῶν μακρυσμένων θαλασσῶν καὶ τῶν γαλάζιων πόντων », ἡ θάλασσα εἶναι ἕνας μαγικὸς κόσμος . Ἀπὸ αὐτὴ ἀντλεῖ δύναμη καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο .
www . geocities . com / nikos _ kavvadias
Σταυρός του Νότου
Στὸ Γιῶργο Θεοτοκᾶ
Ἔβραζε τὸ κύμα τοῦ Γαρμπῆ . Ἤμαστε σκυφτοὶ κι οἱ δυὸ στὸ χάρτη γύρισες καὶ μοῦ ῾πες πὼς τὸ Μάρτη σ ’ ἄλλους παραλλήλους θά ῾χεις μπεῖ .
Κούλικο στὸ στῆθος σου τατού , ποὺ ὅσο κι ἂν τὸ καῖς δὲν λέει νὰ σβήσει . Εἶπαν πὼς τὴν εἶχες ἀγαπήσει σὲ μία κρίση μαύρου πυρετοῦ .
Βάρδια πλάι σὲ κάβο φαλακρὸ κι ὁ Σταυρὸς τοῦ Νότου μὲ τὰ στράλια . Κομπολόι κρατᾶς ἀπὸ κοράλλια κι ἄκοπο μασᾶς καφὲ πικρό .
Τὸ Ἄλφα τοῦ Κενταύρου μία νυχτιὰ μὲ τὸ παλλινώριο πῆρα κάτου . Μοῦ ῾πες μὲ φωνὴ ἑτοιμοθανάτου : « Νὰ φοβᾶσαι τ ’ ἄστρα τοῦ Νοτιᾶ ».
Ἄλλοτε ἀπ ’ τὸν ἴδιο οὐρανὸ ἔπαιρνες τρεῖς μῆνες στὴν ἀράδα , μὲ τοῦ καπετάνιου τὴ μιγάδα , μάθημα πορείας νυχτερινό .
Σ ’ ἕνα μαγαζὶ τοῦ Nossi Be πῆρες τὸ μαχαίρι , δύο σελίνια μέρα μεσημέρι ἀπὰ στὴ λίνια ἄστραψες σὰ φάρου ἀναλαμπή .
Κάτου στὶς ἀχτὲς τῆς Ἀφρικῆς πᾶνε χρόνια τώρα ποὺ κοιμᾶσαι . Τὰ φανάρια πιὰ δὲν τὰ θυμᾶσαι καὶ τ ’ ὡραῖο γλυκὸ τῆς Κυριακῆς .