Νίκος Βατόπουλος
Αναπτύσσοντας σχέση ερωτική με την πόλη !
δημοσιογράφος της εφημείδας « Η Καθημερινή » και συγγραφέας Νίκος Βατόπουλος , είναι
Ο ίσως ο μοναδικός Αθηναίος που γνωρίζει τόσο καλά την πόλη του ! Την έχει εξερευνήσει μέχρι την τελευταία γωνιά της , την έχει αποδεχθεί όπως είναι αναγνωρίζοντας τα αρνητικά της αλλά βλέποντας την ομορφιά μέσα από αυτά και την έχει αναδείξει όσο κανένας άλλος ! Οι απεριποίητες πολυκατοικίες στην οδό Πατησίων και οι μικροί , άνευ πεζοδρομίων δρόμοι του Παγκρατίου , είναι για τον Βατόπουλο ένα « σημάδι » επίκτητο ή εκ γενετής … όπως είναι μια ελιά στο σώμα μιας περικαλλούς γυναίκας , ή το ψεύδισμα στον λόγο ενός παρουσιαστή … από μια οπτική το βρίσκεις και χαριτωμένο .
Ξεκινώντας από τον δικό του μικρόκοσμο , τη γειτονιά του στην οδό Πατησίων , ανέπτυξε μεγαλώνοντας μια σχέση βιωματική με την πόλη . Είχε εξαρχής μια ανάγκη και μια αγάπη . Είχε ανάγκη να τεκμηριώνει φωτογραφικά τα πράγματα που τον συγκινούσαν και είχε έλξη για το έντυπο . Από τη γειτονιά που θεωρεί ότι είναι χώρος ελευθερίας και κοινωνικής επαφής , « πέρασε » στην καταγραφή στοιχείων για το ευρύτερο αστικό τοπίο , στο οποίο αποτυπώνονται οι κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές της πρωτεύουσας . Φωτογραφίες δρόμων , κατοικιών , αθέατων πλευρών της πόλης άρθρα και προσφάτως βιβλία , είναι τα « σπαράγματα » των μοναχικών του περιπλανήσεων .
Έχει αναφέρει ότι ο μεγαλύτερος φόβος του είναι όλα τα πράγματα που είναι σημαντικά , να μην αναγνωρίζονται ως άξια μνημόνευσης … Το συγγραφικό έργο βοηθά στο να προσδιορίζουμε τη θέση μας στο σύνολο , να νοσταλγούμε και να αισθανόμαστε .
Τα βιβλία του « Το πρόσωπο της Αθήνας » ( εκδ . Ποταμός , 2002 ), « Περπατώντας στην Αθήνα » ( εκδ . Μεταίχμιο , 2018 ) και « Μικροί δρόμοι της Αθήνας » ( εκδ . Μεταίχμιο , 2019 ) αποτελούν μια έξοχη τριλογία για τη σημερινή όψη της πρωτεύουσας , με μια παράλληλη βουτιά στο κλέος που κουβαλάει από το χθες .
Στα τελευταία του όμως πονήματα η ιστορία της πόλης ξετυλίγεται με τρόπο πιο μυθιστορηματικό . Παρατίθενται τα βιβλία και περιγραφή του περιεχόμενου από τα οπισθόφυλλα .
Η Αίθουσα Βλάχου στο κτήριο της « Καθημερινής », Σωκράτους 57
Περπατώντας στην Αθήνα
Η πρώτη μνήμη μου από την Αθήνα που άλλαζε όταν και εγώ μεγάλωνα μαζί της ήταν μία κατεδάφιση στην οδό Πατησίων , στο ύψος της Αγίου Μελετίου . Ήταν ένα από τα « αγαπημένα » μου σπίτια , παρότι ήμουν δεν ήμουν πέντε ετών . Μου έκαναν εντύπωση τα μαρμάρινα λιοντάρια που φαίνονταν στο βάθος του κήπου , στη βάση της εξωτερικής σκάλας με τους φοίνικες παραστάδες . Με είχε κλο-
41