Aθήνα : Ξετυλίγοντας το πέπλο της πόλης
έστηνε μεγάλες και δαπανηρές επιχειρήσεις για να μοιράσει πόσιμο νερό σε όλες τις γειτονιές . Δημοσιεύματα της εποχής μάς πληροφορούν : « η κατάσταση στις γειτονιές είναι τραγική και οι πολίτες οργισμένοι διαμαρτύρονται ».
Στην κατάσταση αυτή , πρωταγωνιστές βρέθηκαν να είναι ιδιοκτήτες εξοχικών κατοικιών που διέθεταν πηγάδια ! Τα πηγάδια πόσιμου νερού από τις εξοχικές βίλες , τα μποστάνια και τις μεγαλοϊδιοκτησίες στα Πατήσια , στα Σεπόλια , στον Ελαιώνα ( σύνορα Βοτανικού , Ρουφ και Ρέντη ) και στο Μοσχάτο αποτέλεσαν « άτυπες επιχειρήσεις » προμήθειας νερού στην πρωτεύουσα και απέφεραν κέρδη στους ιδιοκτήτες ή σε όσους « προθυμοποιήθηκαν » να τα χρησιμοποιήσουν .
Στο επίκεντρο βρέθηκαν και τα γαϊδουράκια , τα οποία κουβαλούσαν από την Πάρνηθα , μαζί με τα εμπορεύσιμα -κτηνοτροφικά κατά βάση- προϊόντα και νερό .
Την Τετάρτη 30 Μάϊου 1933 , η εφημερίδα « ΕΜΠΡΟΣ », μάς πληροφορεί : « Το τμήμα του Υδραγωγείου που βρίσκεται μεταξύ του Πτωχοκομείου και της Καλογρέζας έχει υποστεί τας μεγαλύτερας βλάβας από πτώσεις , αποκρυσταλλώσεις , ελαττωθείσης ούτω της ελευθέρας διατομής του , εις βαθμόν που είναι αδύνατος η δι΄αυτού διέλευσις οιουδήποτε ζώντος πλάσματος και η επιθεώρησις επομένως αυτού » Πηγές ανέφεραν ότι κατά τα προηγούμενα χρόνια , στην περιοχή ανιχνεύθηκαν κοιτάσματα λιγνίτη και κατά την εκμετάλλευσή του μολύνθηκε ο υδροφόρος ορίζοντας αλλά και καταστράφηκε σημαντικά μέρος του δικτύου .
Την κατάπτωση του δικτύου ακολούθησαν αναφορές περί μεγάλου διαστήματος αποκατάστασης ! Λόγος έγινε ακόμα και για χρόνους που πλησίαζαν τις 50 μέρες ! Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής « οι Αθηναίοι καταλήφθηκαν από πανικό και απογοήτευση ». Ανέφεραν , μάλιστα , πως « τα καφενεία δεν πρόσφεραν πλέον νερό » και οργανώθηκε μεγάλη επιχείρηση για να εφοδιάζονται με νερό τα νοσοκομεία Ευαγγελισμός , Ανδρέας Συγγρός και Ιπποκρατείο καθώς και οι Στρατώνες Πεζικού και Πυροβολικού . Επίσης , ειδικά επιχείρηση έγινε για την τροφοδοσία της Δεξαμενής ( του Αδριάνειου Υδραγωγείου ) στο Κολωνάκι για να υδρεύσει την Πλάκα μέχρι του Μακρυγιάννη .
Στα μέσα Ιουνίου του 1933 η υδροδότηση αποκαταστάθηκε μετά από 20 ολόκληρες ημέρες που η πόλη της Αθήνας έμεινε χωρίς νερό . Το συμβάν στάθηκε η αφορμή για την ανακατασκευή όλου του δικτύου ύδρευσης στην πόλη των Αθηνών . Όμως ο Β ’ Παγκόσμιος Πόλεμος ματαίωσε όλα τα σχέδια ανακατασκευής και έτσι στα μέσα της δεκαετίας του 1950 έγιναν νέα μεγάλα έργα υδροδότησης στην πρωτεύουσα , ενώ το 1959 κρίθηκε σκόπιμη η άντληση νερού και από τη λίμνη Υλίκη .
Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
Aθήνα : Ξετυλίγοντας το πέπλο της πόλης
21