Dzięki licznym debatom, prezentacjom oraz dyskusjom nauczyciele odkryli, iż problemy w zakresie edukacji, z jakimi się borykali prezentowały się bardzo podobnie w obydwu krajach. „Chodziło o radykalne postawy uczniów oraz trudności w dotarciu do nich z przekazem na temat historii, która miała miejsce dawno temu i stanowiła dla nich zamierzchłą przeszłość”. Edukacja w grupie rówieśniczej oraz wykorzystanie innych narzędzi, takich jak Internet, zostały przywołane po to, by odnajdować rozwiązania tych problemów edukacyjnych.
Wizyta w Domu Anne Frank w Amsterdamie
Drugim punktem wymiany były wydarzenia z 15-19 marca 2017 roku. W ramach seminarium edukatorzy z Polski i Holandii odwiedzili Dom Anne Frank oraz inne placówki w Amsterdamie, w tym Narodowe Muzeum Holocaustu, Muzeum Żydowskie, Synagogę Portugalską oraz Muzeum Ruchu Oporu. Podczas pobytu w Rotterdamie uczestnicy seminarium odwiedzili między innymi Instytut Nauk Stosowanych, gdzie mieli możliwość porozmawiania z młodymi edukatorami na temat ich planów w zakresie nauczania o drugiej wojnie światowej. Uczestnicy mieli też okazję spotkać Michę Gelbera, Ocalonego z Holocaustu, który opowiedział swoją historię oraz przedstawił działalność edukacyjną, w jaką angażował się w okresie powojennym.
W ramach wizyty studyjnej przedstawiono również informacje na temat klubu piłkarskiego Feyenoord oraz Fundacji Giovanni Van Bronkhorst, której działalność opiera się na edukacji przeciwko dyskryminacji. Z kolei w Vught uczestnicy odwiedzili miejsce pamięci – były nazistowski obóz koncentracyjny Herzogenbusch oraz uzyskali informacje na temat jego misji edukacyjnej.
Wizyty studyjne stanowiły dla uczestników prawdziwe źródło inspiracji. Jeden z nich powiedział, iż była to doskonała okazja, by „zrozumieć, iż istotną kwestią w ramach edukacji o Holokauście jest zaangażowanie młodych ludzi, zachęcanie ich do działania, ponieważ takie kroki mogą przynieść pozytywne skutki w przyszłości”.
Prelegent podsumował swoją wypowiedź słowami: „Według mnie rozszerzenie perspektywy oraz budowanie porozumienia potwierdzają, że młodzi ludzie są w stanie bardziej otworzyć się na innych, co z kolei może przyczynić się do budowania otwartego społeczeństwa i do większej tolerancji”.