Wie en wat is de ander Als tranen toch eens konden spreken. En wij ogentaal mochten verstaan. Als we dan nog in zielen keken. Misschien zou alles wat beter gaan. En mensen elkaar meer waarderen. Onze mensengeest slaat heel gewis. Alles wat in het leven gebeurt. Blijdschap, schoonheid en ook droefenis. Wat men beleeft en waar men om treurt. In de geest gewoon eventjes op. Toch geeft de souplesse van die geest. Ons de kracht om dapper door te gaan. Om alle dingen die zijn geweest. Maar tot later gewoon op te slaan. Pijn, verdriet worden gewoon ons deel. Praat maar rustig over je verdriet. Ook al is dat niet altijd zo fijn. De ander hoort dat veel liever niet. Er kan echter niet steeds vreugde zijn. Aanvaard gewoon maar de hele mens. Durf toch samen door het leven gaan. Met alle ups en downs op een rij. Kan ieder van ons het leven aan. Zijn we allemaal gewoon meer blij. Schijnt straks de zon weer voor allemaal. Alice Hovestadt
20