5. BÖLÜM
Thomas’ın siniri geçti. Çocuğun yalan söylemediği her halinden bel
liydi. Aris’in yaşadığı korkuyu çok iyi biliyordu. Kendisi de aynı şeyi
hissetmişti ve diğerlerinin yüzünde aynı korkuyu görmüştü. Neler
hatırladığını da biliyordu; ancak o korkunç anılar, yüzünün o hale
gelmesine sebep olabilirdi. Ve Aris’in, Teresa’ya ne olduğu hakkında
hiçbir fikri olmadığını da büiyordu.
“Belki de oturmalısın,” dedi Thomas. “Konuşmamız gereken bir
sürü şey var.”
“Ne demek istiyorsun?” diye sordu Aris. “Kimsiniz siz? Ve ne
reden geldiniz?”
Thomas yavaşça güldü. “Labirent. Izdırap Verenler. İSYAN. Adım
sen koy.” O kadar çok şey olmuştu ki nereden başlayacağım bilmiyordu.
Üstüne bir de Teresa için duyduğu endişe başını döndürüyordu ve
odadan çıkıp onu aramamak için kendini zor tutuyordu.
“Yalan söylüyorsun,” dedi Aris kısık sesle. Rengi atmıştı.
“Hayır, yalan söylemiyoruz,” diye karşüık verdi Newt. “Tommy
haklı. Konuşmamız lazım. Benzer yerlerden gelmişiz gibi gözüküyor.”
“Bu çocuk da kim?”
29