Kız orada oturuyordu.
Kördü kız.
Tulunigraq düĢüncesinin gücüyle, Kızın oyun oynamasını sağladı. Adamı uyandırıp
"Toplarla oynamama izin ver!" diye ağladı kız, YaĢlı adam uyandı ve gün ıĢığını
tutan çantayı Ġndirdi yere.
Ġçindeki aydınlığın ısıttığı, Geyik derisine sarılı ıĢık, DıĢarı çıkmak istiyordu.
Kuzgun, düĢüncesinin gücüyle
Kızın gün ıĢığı-topunu katak'a atmasını sağladı.
"Hayır!" diye bağırdı baba.
Çok geçti.
Top kalaktan çıkıp, Geçide düĢtü.
Tulunigraq bekliyordu. Topu tuttu. Geçitten çıktı,
Gün ıĢığı topunu alıp kaçtı.
Kuzgun, gagasıyla Yırttı deri-topu. Gün ıĢığında yırttı. Kar-evdeki adam onu
söğütler Ve buzlar boyunca kovaladı. Ama gün ıĢığı adam, insan değil Bir Ģahindi.
"Pttqihtuak.r diye çığlık attı Peregrine, "Seni öldüreceğim, üçkâğıtçı!"
ġahin Kuzgun'un üstüne uçtu.
Kuzgun deri-topu çoktan açmıĢtı,
Gün ağardı.
IĢık düĢtü her yere.
Quagaa Sila! Gün ağardı!
"Uunukpuaqf Uunukpuagmun! Karanlık!" Diye çığlık attı ġahin. "Qııagaa! Her yere
ıĢık!" Diye haykırdı Kuzgun.
"Gece"
"Gündüz"
"Karanlık"
"Aydınlık"
"Gece"
"IĢık"
Durmadan bağırdılar.
Kuzgun haykırdı
"Dünyaya aydınlık!"
"Gerçek Ġnsanlar için aydınlık!"