Test Drive Celeste Bradley - Asla Pişman Olma Önokuma | Page 12

geçmiyordu.
Ama bu seferki reddediliş, dadılık ilanlarının sonuncusuydu ve
daha küçük işlere girmekten kaçınmak için son şanstı. Bunun sebebi
kibirli olması değildi. Zaten şu çaresizliğinde kibirli olması
imkansızdı. Phillipa hayatta kalmak için ve babasının hâlâ yaşayıp
yaşamadığını öğrenmek için elinden gelen her şeyi yapacaktı.
Başka seçeneği yoktu. Phillipa üç gün önceki iş ilanlarını bulup
çıkarmış ve ve sayfaları incelemeye başlamıştı. En sevdiği köşe olan
Toplumun Sesi köşesini hızlıca geçti. Köşede İngiltere'nin Erkek
Casusu Griffın hakkında yazılar yazmayı bıraktıklarından beri
Phillipa'nın dedikodu merakı kaybolmuştu.
Keşke güvenebileceği, Griffın gibi biri olsaydı... Ama
güvenebileceği tek kişi kendisiydi. Artık kendi yolunu çizmesi
gerekiyordu. Farklı ama birbiriyle alakasız yetenekleri olan bir
kadın için burada herhangi bir iş var mıydı?
Sonra o ismi görmüştü. James Cunnington. Önce ilgilenmemiş
sonra hayal meyal hatırladığı bir anı yüzünden ve geri dönmüştü.
Parmaklarını yavaşça gazete sayfasındaki kelimelerin üzerinde
gezdirmişti. Bu ismi daha önce nerede görmüş olabilirdi?
Bir süre düşündükten sonra, her ihtimale karşı ayırdığı bir miktar
paranın durduğu karyolasını karıştırmaya başladı. Altına diz
çökebilmek için yatağı zar zor biraz sola kaydırmış, sonra da tersten
rulo yapılmış eski püskü bir halının altındaki eskimiş tahtalara
parmak uçlarıyla dokunmuştu.
Bir tanesi diğerlerinden çok az daha yüksekte duruyordu. Kalkık
olanın kenarına tırnağını geçirmiş ve kıpırdatarak yerinden
çıkarmaya çalışıp dikkatlice havaya kaldırmıştı.
Tahtanın altında, taban kirişlerinin arasındaki deliğin aşağısında,
eski ve lekeli bir çanta duruyordu. Gözü oldukça gülünç bir şekilde
kilitlenmiş kapıda, kulağı pansiyon sahibinin merdivenlerden
gelebilecek ayak sesinde olan Phillipa, çantayı tahtanın altından
çekmiş ve karyolanın üzerine koymuştu.