Spring Issue 2012 2012 spring | Page 113

U rodziła się 19 sierpnia 1883 roku w Saumur. Po śmierci matki, ojciec umieścił Gabrielę wraz z jej dwiema siostrami, Julią i Antoniną, w sierocińcu prowadzonym przez siostry zakonne, gdzie Gabriela uczyła się podstaw krawiectwa. Po ukończeniu osiemnastego roku życia opuściła sierociniec i aby zarobić na utrzymanie, zatrudniła się w sklepie odzieżowym. Wieczory spędzała w Grand Cafe lub w La Rotonde, gdzie śpiewała piosenki, m.in. Ko Ko Ri Ko i Czy ktoś widział Coco. Publiczność, domagając się jej piosenek, skandowała: “Coco!” I tak Gabrielle Chanel otrzymała przydomek, który w późniejszych latach stał się jej znakiem firmowym. styl życia w Royallieu. Kapelusze, w których pojawiała się na przyjęciach, budziły ogromne zainteresowanie zgromadzonych dam. Stroje Chanel wyróżniały się prostotą i fasonem. Dzięki pomocy Arthura Capela, W kawiarni La Rotonde Chanel poznała Etienne’a Balsana, który zaprosił ją do swojej posiadłości przyjaciela Balsana, Chanel wynajęła lokal przy rue Cambon, w którym mogła sprzedawać swoje kapelusze. Jej klientkami zostały aktorki i „kobiety z towarzystwa”. Kolejny sklep został otwarty w Deauville, gdzie oprócz kapeluszy Chanel prezentowała zaprojektowane przez siebie kreacje - luźne, niedopasowane, wykonane z dzianiny, wbrew powszechnej opinii, iż jest to materiał, który nadaje się jedynie na robocze kamizelki. Niewygodne, krępujące ciało stroje i gorsety, Chanel zamieniła na pełen prostoty, swobodny styl, który zaczął być kojarzony z jej nazwiskiem. Oprócz wiosna 2011 Lejdiz 115