Reader's Digest / Het Beste oktober 2013 | Page 75

Tatjana Lazareva
‘Wat heeft Vladimir Poetin jou ooit
aangedaan?’ Toen Tatjana Lazareva de
vraag zag op haar blog, werd ze kwaad.
Het gaat er niet om wat haar persoonlijk is aangedaan, antwoordde ze,
maar wat hij doet met het land waar
ze van houdt. Als er sprake is van
wijdverbreide armoede, corruptie,
misdaad en intolerantie, dan kan ze
dat niet negeren, en anderen zouden
dat ook niet moeten doen.
Dit is de reden dat Lazareva in oktober werd gekozen in de Coördinerende
Raad van de Oppositie, een soort schaduwregering die als taak heeft eisen te
stellen aan Poetin en de Russische
Doema. Het is ook de reden dat ze de
afgelopen tien jaar woordvoerder was
voor Creation, een liefdadigheidsinstelling die ?nanciële steun biedt aan
ziekenhuizen, weeshuizen, scholen,
bibliotheken en families in nood, in
heel Rusland. Ze schrijft en spreekt
gepassioneerd over bijstandsmoeders – ze is zelf moeder van drie kinderen – en gebruikt haar uitgebreide lijst

‘We leven in een tijd
waarin iedereen een
keuze moet maken.
We moeten onze
hersenen
gebruiken en in
actie komen.’
– Tatjana Lazareva

van welgestelde contacten om geld op
te halen voor het gevecht tegen wat zij
de ‘genocide’ op de zwakkeren noemt.
Maar ze is niet altijd zo geweest.
Noem Lazareva maar de toevallige
activist. Ze werd geboren in een intellectuele gemeenschap bij Novosibirsk
in Siberië en groeide beschermd op
als de jongste dochter van twee leraren die haar liefde voor het toneel
stimuleerden.
Lazareva voelde zich op haar gemak
in Siberië. Gedurende de perestrojka
en het ineenstorten van de SovjetUnie was ze niet politiek actief. In
augustus 1991, toen burgers in Moskou
barricades opwierpen rond het Russische parlementsgebouw om een
staatsgreep te voorkomen door communistische extremisten, was ze thuis
en keek televisie. Het leek alsof het
zich op een andere planeet afspeelde.
Vier jaar later reisde ze samen met
haar theatergroep naar Moskou. Ze
bleef er hangen en begon een carrière
als actrice en komiek, trouwde me t de
knappe televisiepresentator Mikhail
Schatz en samen werden ze een invloedrijk stel met genoeg geld om te
doen wat ze wilden.
Toen klopte een liefdadigheidsinstelling aan. Die deed Tatjana onder
ogen zien wat in Rusland je lot is als
je arm en kansloos bent.
‘Op een dag kwam het woord “genocide” in me op,’ zegt ze. ‘Er is geen
andere manier om te beschrijven hoe
de staat mensen zonder macht monddood maakt en in de steek laat.’
Ze heeft inmiddels geleerd dat je
mond opendoen z’n prijs heeft. In ja73