Reader's Digest / Het Beste oktober 2013 | Page 61

‘Ik hoop dat je een
fantastisch leven krijgt,’
zei ik tegen hem.
‘Jij ook,’ antwoordde
hij en knikte stijfjes.
wanten mee te nemen. Je weet dat het
nog steeds winter is, maar de chinook
wint het van je ratio.
De beer hield mijn hand vast in zijn
jaszak toen we zwijgend terugliepen
naar de parkeerplaats waar mijn busje
stond. Voor hij me kuste, vroeg hij me
of ik er klaar voor was. Klaar waarvoor – ik zou het niet weten –, maar
ik was er klaar voor. Helemaal klaar.
Deemoedig klaar.
‘Ik hoop dat je een fantastisch leven
krijgt,’ zei ik tegen hem.
‘Jij ook,’ antwoordde hij voor hij
stijfjes knikte en wegliep.
Het busje ploegde door de smeltende sneeuw over de bergen naar een
vaag spoorwegstadje waar we waren
geboekt voor een optreden in een
armzalig oud operatheater. De man
van de kassa zag me meteen als een
fuifnummer dat de hele nacht had
doorgefeest en raadde me aan om
vóór de show mijn kater te bestrijden
met een drankje in de bar ernaast.
Maar ik kon me in de verste verte niet
meer herinneren waarom ik dat eerder altijd zo leuk had gevonden.

Later die avond, terwijl ik op het
voetverlichte podium mijn act stond
op te voeren, hoorde ik ergens in het
publiek de typische baritonlach van
de beer. Na de show stond hij me bij
de deur op te wachten. Ik deed geen
moeite hem te vragen hoe het hem
gelukt was daar te komen. Hij nam
niet de moeite me te vragen waar ik
heen wilde.
Ik geloof niet in liefde op het eerste
gezicht, maar misschien zijn er van
die momenten waarop God of het lot
of een soort kosmisch gevoel voor
humor ongeduldig tegen twee aarzelende harten zegt: ‘Doe er iets aan!’
Ik trouwde een paar maanden later
met de beer in een weiland boven zijn
kleine hut in de Bridger Mountains.
We werden niet vrijgesteld van het
harde werk dat een lang huwelijk nu
eenmaal vereist, maar in voor- en tegenspoed en in ziekte en gezondheid,
duurt die vlaag van chinookdwaasheid
al 30 jaar.
We lachen. We lezen. Ik doe de afwas, hij bakt brood. Elke ochtend vullen we samen het kruiswoordraadsel
in de krant in. Onze dochter Jerusha
en onze zoon Malachi Blackstone
(vernoemd naar zijn overgrootvader
en een eiland in Chesapeake Bay) vinden ons oersaai.
We luisteren naar hun twintigersspot en glimlachen.

PulP fiction
Uit de dromen van de lente wordt in de herfst jam gemaakt.
Peter Bamm

59