Reader's Digest / Het Beste oktober 2013 | Page 44

kers van bouwbedrijf Balfour Beatty
die de portemonnee vonden, meteen
contact met ons op. Ze deden minder
gewichtig over hun prestatie.
‘We geven het geld terug omdat we
weten hoe het is om ’s ochtends vroeg
op te moeten en hard te werken. Eigenlijk werken we niet zo heel hard,
maar we staan ’s ochtends wel vroeg
op,’ grapten ze.
In Londen kregen we vijf portemonnees terug, in de Sloveense hoofdstad
Ljubljana was dat iets beter: zes.
Toen we de 21-jarige studente Manca
Smolej vroegen of ze überhaupt had
overwogen het geld te houden nadat
ze onze portemonnee had gevonden,
was haar nadrukkelijke antwoord:
‘Nee!’ Ze vertelde ons: ‘Mijn ouders
hebben me geleerd hoe belangrijk eerlijkheid is. Ik ben ooit een hele tas
kwijtgeraakt, maar kreeg alles terug.
Ik weet dus hoe het voelt.’
Ook in Berlijn kregen we de helft
van de portemonnees weer terug. Onder de wereldtijdklok op Alexanderplatz verloor onze verslaggever een
portemonnee. Een studente uit Potsdam die net klaar was met haar lerarenopleiding zag de portemonnee en
dat onze verslaggever wegliep. Tegelijkertijd zag een jongen dat ook. Beiden gingen er op hetzelfde moment
naartoe, maar Seyran Coban liet niet
42

toe dat de jongen hem hield. ‘Ik vertrouwde die jongen niet. Mensen hebben mij vaak eerlijk behandeld en als
ik hetzelfde doe, krijg ik dat terug,’
vertelt de 27-jarige ons.
Een man van begin veertig met een
zwarte jas en een zonnebril gelooft niet
zo in karma. Hij griste de portemonnee
op een bankje op Alexanderplatz snel
weg. Hij stopte hem in zijn rugzak en
bleef daar nog ongeveer tien minuten
zitten terwijl hij het ene na het andere
telefoontje pleegde met zijn mobiele
telefoon. Geen daarvan was naar ons.
Dan ons eigen Amsterdam. Eerst
het goede nieuws: meer dan de helft
van de portemonnees keerde gevuld en
al terug, namelijk zeven stuks. Eén portemonnee vonden we leeg terug, maar
daarover later meer.
Een man en vrouw op het gezellige
Gerard Douplein vonden een van onze
portemonnees naast een ?etsenstalling. Terwijl ze op de tram wachtten,
telde de man het geld in de portemonnee. Met een veelbetekenende glimlach toonde hij zijn metgezel vier vingers: vier briefjes van tien! Dat hebben
ze vast goed besteed, want we hebben
nooit meer wat van hen vernomen.
Een vrouw die het geld goed had
kunnen gebruiken, deed juist extra
moeite om het terug te geven. Angelique Monsieurs ?etste in de Amsterreadersdigest.nl 10/13

foto: goffe struiksma (p-i.nl)

‘

De lage score van Praag moet te maken
hebben met iets wat aangeboren is, alsof
stelen in het maatschappelijk DNA
terecht is gekomen.’ —Petr Fischer, politiek commentator,
Economic News, Praag