Reader's Digest / Het Beste oktober 2013 | Page 131

kamer. De sonde zou waarschijnlijk
pijn doen, vertelde hij haar, voor hij
– met haar toestemming – een intraveneus anestheticum toediende waardoor ze het bewustzijn verloor.
‘Toen ik bijkwam, lag hij helemaal
naakt boven op mij,’ vertelde ze later.
‘Ik was geschokt. Ik probeerde me te
bewegen maar was volledig verlamd.’
Krombach geloofde blijkbaar dat ze
zou zwijgen, maar Stehle vertelde het
aan haar ouders, die aangifte deden.
Krombach werd veroordeeld voor de
verkrachting van een minderjarige. Zijn
vergunning werd ingetrokken en hij
werd veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf. De rechter wees daarna op
verzachtende omstandigheden: Krombach had in Duitsland geen strafblad en
hij was een man van aanzien binnen de
gemeenschap. Daarom werd de gevangenisstraf uiteindelijk voorwaardelijk.
Na de uitspraak verzamelden verontwaardigde betogers zich voor het gerechtsgebouw. Onder hen bevonden
zich zes vrouwen die beweerden verkracht te zijn door Krombach. Allemaal
hadden ze er tot nu toe over gezwegen,
zo zeiden ze – ofwel omwille van Krombachs reputatie in Lindau, ofwel omdat
zijn verdovingsmiddel hun herinneringen had vertroebeld.
Krombach ontkende alles. In een
radio-interview legde hij de schuld bij
het slachtoffer. ‘Het meisje wilde seks
met mij… Ze begon haar kleren uit te
trekken… Het was allemaal in vijf minuten voorbij.’
Hij dreef de spot met Bamberski,
die het proces had bijgewoond en een
emotionele confrontatie had uitgelokt

in de rechtszaal. ‘Die man is gek,’ zei
Krombach. ‘Het is belachelijk dat
Bamberski denkt dat ik gevreeën heb
met zijn dochter. Dat hoefde niet. Ik
was getrouwd. Ik was gelukkig met de
moeder van Kalinka.’

Roekeloos gedrag

Kort daarna zei Bamberski zijn baan
op om zich voltijds aan de vervolging
van Dieter Krombach te wijden. Hij
was ontzet door de milde uitspraak in
het dossier Stehle, boos vanwege de
onbuigzaamheid van de Duitse autoriteiten en het schijnbare gebrek aan
urgentie van de Fransen.
‘Hij had het gevoel dat hij aan alle
kanten werd tegengewerkt,’ vertelt
een van zijn vrienden. Toch klampte
Bamberski zich vast aan een klein
lichtpuntje: dat de politie Krombach
zou grijpen tijdens een van de frequente reisjes die hij maakte, over de
Duitse grens naar Oostenrijk en Zwitserland, en hem vervolgens naar
Frankrijk zou uitwijzen. Daartoe bezocht hij Oostenrijkse en Zwitserse
politiebureaus en douaneposten en
deelde er foto’s van Krombach en achtergrondinformatie uit.
Eén keer leidde Krombachs roekeloosheid – en Bamberski’s volharding
– bijna tot de arrestatie van de arts. In
2000 herkende een politieman in een
trein in het westen van Oostenrijk
hem van een foto die Bamberski had
verspreid, en hij arresteerde hem.
Krombach bracht drie weken door
in de gevangenis, voordat een Oostenrijkse rechter gehoor gaf aan het argument van Krombachs advocaat dat
129