Ortak Hikayemiz-Our Common Story Ortak Hikayemiz_Our Common Story | Page 10

kapıdan içeri Duman ve çocukların peşinden anne babalar
gelmiş.
Akşam olmuş ve yaşadıkları korku geçince Marija’nın
attığı e-postadan konu açıldı. Herkes çok sevinmiş ve yeni bir
geziye çıkma fikrini kabul etmişlerdi.
--------------------------------------------------------------------------
Muhammad, the father of the Öztürk family, goes to the island
on that day. On the way Emily, Brian, Teve, Ann, Joe all the
children. He sees. He invited him to return to show his
Turkish hospitality. But nobody knows about anybody. The
excited child has forgotten to inform the guests, Berat and
Ahmet joyfully. The whole island is eating with delight when
they are looking for them in flurry.
Everyone thought that the children had fallen from the cliff in
the north of Ada until the smokers turned to the owner's smell
of Muhammad. Smoke brought Berat and Ahmet to the
turntables shop. Muhammad, who saw that Berat and Ahmet
were approaching in fear, and the children asked what it was.
They told me that the whole town was mobilized and thought
they had fallen from the cliff, when their families told them
that they were very upset, when they heard the name of the
returning children, they were very excited and said they went
without thinking. Upon the end of the speech, the parents
came after the smoke and the children.
It was evening and the fear that they lived turned out to be
from Marija's e-mail. Everyone was very happy and they
accepted the idea of a new hobby.
11
GÖRKEM AKIN POLAT
Gazipaşa Ortaokulu
Mersin/TÜRKİYE
Yolculuk için hazırlıklar bitti. Makedonya’ya geldiler.
Muhammet, Marija’nın anne babasını görünce çok şaşırmıştı
çünkü yıllar önce kaybolan ablası Zeynep’ti bu. Zeynep yıllar
önce Muhammet küçükken gittikleri bir şehirde kaybolmuştu.
Ailesinin o kadar aramasına rağmen bulunamamıştı.
Şu şekilde anlattı: “Küçükken annem, babam ve
kardeşlerimle dolaşıyorduk. İlgimi çok çeken bir kelebek
gördüm. Onu takip ediyordum ki bizimkilerin uzaklaşmıştım.
Ardından tanımadığım biri bana yardım etmek için geldi ve
sonra bir kız yurduna ulaşmıştık. O yurtta kaç yıl kaldığımı
hatırlamıyorum. Bir yandan da okumaya devam ettim.
Okudum ve ardından şimdiki görevime atandım. Sizi çok
uzun yıllar aradım ama bulamadım.” dedi. Ardından herkesin
gözleri yaşlıydı, Muhammet ve Zeynep birbirlerine sarıldılar.
Bu küçük afacanların bir tesadüfün ardından
karşılaşmaları kuvvetli bir dostluğu doğurmuştu. Muhammet
ve Zeynep’in derin yarasını sarmaları da mutluluk vericiydi.
Bu olaydan sonra küçük afacanlar asla birbirlerini
bırakmamışlardır. Ayrıca ülkeler arası dayanışma adlı bir
projenin baş unsurları olmuşlardır. Böylece dünyaya barış ve
dayanışma getirmeyi hedeflemişlerdir.