Virginia Woolf to jedna z najważniejszych postaci literatury XX wieku, a zarazem ikona feminizmu i symbol nowoczesnego myślenia o roli kobiet. Jej twórczość i życie na stałe wpisały się w historię kultury, a jej powieści i eseje do dziś inspirują czytelników na całym świecie. Eksperymentowała z formą, językiem i narracją, a jednocześnie nie bała się poruszać tematów, które w jej czasach były uważane za kontrowersyjne: kobiecej wolności, tożsamości i równości.
Virginia urodziła się 25 stycznia 1882 roku w Londynie w zamożnej rodzinie inteligenckiej. Jej ojciec, sir Leslie Stephen, był historykiem i krytykiem literackim, matka Julia – znana piękność w kręgach towarzyskich. Dom rodzinny Woolfów pełen był książek, dyskusji i artystycznej atmosfery, co w dużej mierze wpłynęło na rozwój intelektualny Virginii. Jednak dzieciństwo przyszłej pisarki naznaczone było tragediami – już jako nastolatka straciła matkę i jedną z sióstr, co doprowadziło u niej do pierwszych załamań nerwowych. Mimo że nie otrzymała formalnego uniwersyteckiego wykształcenia, Virginia od najmłodszych lat rozwijała swoje literackie pasje. Wraz z rodzeństwem przeniosła się po śmierci rodziców do dzielnicy Bloomsbury, gdzie zaczęło się tworzyć środowisko intelektualne znane później jako Grupa z Bloomsbury. To właśnie tam Woolf zetknęła się z najważniejszymi artystami i myślicielami swojej epoki, którzy inspirowali ją do przełamywania literackich schematów i do poszukiwań artystycznych.