Myślę , że wielu z nas miało okazję wyjść z kina , gdy byliśmy nad wyraz poruszeni lub nawet zapłakani .
Chcąc nie chcąc , filmy okazują się dużą częścią naszego życia , mimo że czasem nie zdajemy sobie z tego sprawy . Czas spędzony w kinie może być przeznaczony nie tylko na relaks , ale podczas dobrego seansu , na przemyślenia i wzruszenie . Dobry film zawsze zostanie rozpoznany przez silne emocje jakie wywołuje i refleksje jakie się po nim rodzą . Takim właśnie filmem można nazwać adaptację książki Cudowny Chłopak . Książka została okrzyknięta jedną ze 100 najlepszych książek wszech czasów według magazynu Times .
Reżyserem ekranizacji powieści R . J . Palacio jest Stephen Chbosky , którego można kojarzyć z takich filmów jak Piękna i Bestia z 2017 , Wierna z serii Niezgodna lub Charlie z 2012 .
Reżyseria tego niezwykłego dzieła została powierzona utalentowanemu twórcy , który nie boi się sięgać po tematy trudne i nietuzinkowe .
Jego wizja połączona z doskonałą grą aktorską sprawiają , że Cudowny Chłopak to prawdziwe arcydzieło , które rozkwita na ekranie jak najpiękniejszy kwiat w ogrodzie wyobraźni . Film opowiada o sprawach niezwykle uniwersalnych , które mogłyby się przydarzyć każdemu człowiekowi na świecie .
Główny bohater , Auggie Pullman , zmienia szkołę . Nic niezwykłego prawda ? Sama sytuacja może wydawać się błaha , ale nie dla takiego chłopca jak on . Auggie cierpi na dyzostozę twarzowo-żuchwową . Jego postać jednak emanuje pozytywną energią i niezwykłą charyzmą , jednocześnie skrywając w sobie tajemnicę i smutek towarzyszące mu nieodłącznie w życiu codziennym . Dzieło nie bez powodu otrzymało nominację do Nagrody Oscara , za najlepszą charakteryzację . Niezwykle utalentowana ekipa filmowa stworzyła i napisała postać tak realistyczną , że każdą emocję jaką odczuwa Auggie , widz odczuwa razem z nim . Jest to dość trudne i przytłaczające ze względu na niesprawiedliwości , jakie go spotykają tylko dlatego , że nie pasuje do ‘’ norm społecznych ’’.