“ Pierwsze Niepodległe”
Bardzo chlubnym faktem w dziejach Tarnowa jest to, że zapisał się on jako pierwsze niepodległe, wolne miasto Polski w 1918 roku. My święto odzyskania niepodległości obchodzimy 11 listopada i tę datę często uważamy za początek odrodzonej Polski, jednak nie jest to do końca prawda. Już na przełomie 30 i 31 października Tarnów wyzwolił się w wyniku pokojowego przewrotu, a później inne miejscowości naśladowały nasze miasto.
Warto również zauważyć, że Tarnów był jednym z miast najdłużej pozostających pod zaborami, gdyż został utracony przez Polskę w 1772 roku podczas I rozbioru. Oznacza to, że Tarnowa nie było na mapie aż przez 146 lat.
Początki
Miasto Tarnów zostało lokowane 7 marca 1330 roku przez króla Władysława Łokietka. Oznacza to, że ma już 695 lat i jest jednym z najstarszych miast Małopolski. Mało kto wie, że Tarnów jest tylko o 7 lat młodszy od Warszawy, której lokacja nastąpiła w 1323 roku.
Mniejszości narodowe
W Tarnowie od samego początku żyły mniejszości narodowe. Najpierw byli to Niemcy, a później również Żydzi— mniejszość, która utrzymała się najdłużej i odegrała ogromną rolę w dziejach miasta. Znaczna część zabudowy w centrum, w tym na przykład połowa ulicy Wałowej, to dawne budynki i tereny żydowskie. W szczytowym okresie, czyli w dwudziestoleciu międzywojennym, Żydzi stanowili około 50 % mieszkańców Tarnowa. Mało kto jednak wie, że w czasach nowożytnych przez długi okres w Tarnowie mieszkała także mniejszość szkocka.