Радомир Д. Митрић
• 51
Благо, погледом
Аксион естин, јејина нариче за минулим царством Византије, плаво и златно, разбокорен видик, сјај разливен до обала Трапезунта, злати се дно где потонуше негда претоварене лађе, море уљуљкује кости мртвих морнара сарабандама, урне и пепео, глас безгласан, меласе у дрхтају, уместо опела, фосфорна привиђења на површју аквамарина, и твоје лице, Теотокос, непролазно и ванвремено, изван свих клепсидри света, којим печаташ срце и озарујеш благо, погледом.