Όταν πρωτοήρθα σε επαφή με τη CINEμάθεια , ως εισηγητής ενός σεμιναρίου της , σε ένα παρόμοιο σχολείο με αυτό που μαθήτευσα στη Χίο , σκεπτόμουν : πώς θα ήταν η ζωή μου αν είχα εκτεθεί από τόσο νωρίς και εγώ στον κόσμο του σινεμά , αν μάθαινα κάπως την οπτικοακουστική γλώσσα , μέσα από την επαφή μου με σκηνοθέτες και φωτογράφους και σεναριογράφους και τελικά αν έμπαινα στη περιπέτεια να κάνω μαζί με φίλους τη πρώτη μου ταινία ;
Η επαφή με το σινεμά από τα μαθητικά χρόνια είναι ένα ανεκτίμητο δώρο , μια περιπέτεια αφύπνισης , κριτικής και ευαισθητοποίησης των παιδιών για τον κόσμο που κοιτάμε και κατοικούμε , μια απαραίτητη προσθήκη σε κάθε εκπαιδευτικό σύστημα . Το εκπαιδευτικό αυτό κενό έρχεται να καλύψει αξιέπαινα και « κινηματογραφικά » η CINEμάθεια .
Στρατής Βογιατζής , φωτογράφος-σκηνοθέτης
Μέσα στην -πολλές φορές- ανυπόφορη ρουτίνα του ωρολογίου προγράμματος , του εξαντλημένου από την υποχρεωτικότητα , η CINEμάθεια αποτελεί μία αχτίδα , μία ρωγμή που θα μπορούσε να γίνει και δρόμος για κάποιους , κυρίως για τους μαθητές , ικανός να τους παρασύρει στο όνειρο . Όπου , επιθυμίες και ελευθερίες -ω ! εκείνες οι « εύθραυστες συναντήσεις », για να θυμηθώ τον ΒUNUEL- πάνε μαζί .
Είναι ελπίδα ; Ίσως και κάτι περισσότερο , ανάμεσα στις όλο και περισσότερο εντεινόμενες φλυαρίες της εκπαίδευσής μας ; Μία κραυγή ;
Όπως και να έχει , μια τέτοια προσπάθεια χρειάζεται τόλμη , θέληση , δύναμη , όραμα , προαίρεση για κάτι άλλο , επιμονή . Αφύπνιση αληθινή . Βέβαια , η υπεύθυνη του προγράμματος έχει αποδείξει ότι καλά κρατάει στα χέρια της τη « συνταγή ». Μπορεί , ξέρει να κάνει , με πολλή αγάπη , μπροστά σε όλες τις αντιξοότητες , τα αδύνατα δυνατά . Έτσι που η συνέχεια -την οποία ολόψυχα εύχομαι- ως παρακαταθήκη πολύτιμη να δοθεί !
Νίκος Χούλης ( ΕΠΑ . Λ . Βροντάδου Χίου )