My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 92
ALİ’NİN BİSİKLE T İ
A
li derslerinde çok ba-
şarılı bir çocukmuş.
Hep bir bisikleti olmasını
istermiş. Bir gün baba-
sıyla çarşıda dolaşırken,
vitrinde kırmızı bir bisik-
let görmüş. Babasına
‘Keşke bu bisiklet benim
olsa,’ demiş. Babası
Ali’ye ‘Para biriktirirsen
bu bisikleti alabilirsin,’
demiş. Ali heyecanlan-
mış, eve dönünce kum-
barasını masaya koymuş
harçlıklarından bir kısmını her gün kumbarasına atıp para biriktir-
meye başlamış.
Aradan günler geçmiş, Ali sabırsızlıkla kumbarasını açmış. Ama yete-
ri kadar para biriktiremediğini görmüş. Koşarak babasının yanına gitmiş
ve yeteri kadar para biriktiremediğini, bu gidişle o bisikleti alamayacağını
söylemiş. Gözleri dolu dolu olmuş. Babası ‘Üzülme oğlum, bayram yak-
laştı; eli öpülecek çok akrabamız var. Bayram harçlıklarını biriktirip, bisik-
letin parasını tamamlarsın. Damlaya damlaya göl olur,’ demiş.
Veee bayram gelmiş. Ali heyecanla bayramlıklarını giymiş. Ninesi-
nin, dedesinin, dayılarının, teyzelerinin, amca ve halalarının elini öpmüş,
bayramlarını kutlamış. Şeker ve lokumlarını da aldıktan sonra sevinçle
eve dönmüş. Topladığı paraları hemen kumbarasındaki harçlıklarla bir-
leştirmiş. Saymış saymış çok az eksiği kaldığını görmüş. Sonra ne mi
olmuş? O eksik kısmını da babası tamamlamış. Ali ve babası sabah
erkenden çarşının yolunu tutmuşlar. Vitrindeki kırmızı bisikleti almak is-
tediklerini söylemişler. Bisikletin parasını ödeyip satın almışlar. Ali büyük
bir sevinçle bisikletine binmiş ve şöyle bağırarak bisikletini sürmeye baş-
lamış: ‘Babam haklıymış, damlaya damlaya göl olurrr.
Çağatay
Halıcı Cumhuriyet İlkokulu Sarayönü / KONYA
91