My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 92

ALİ’NİN BİSİKLE T İ A li derslerinde çok ba- şarılı bir çocukmuş. Hep bir bisikleti olmasını istermiş. Bir gün baba- sıyla çarşıda dolaşırken, vitrinde kırmızı bir bisik- let görmüş. Babasına ‘Keşke bu bisiklet benim olsa,’ demiş. Babası Ali’ye ‘Para biriktirirsen bu bisikleti alabilirsin,’ demiş. Ali heyecanlan- mış, eve dönünce kum- barasını masaya koymuş harçlıklarından bir kısmını her gün kumbarasına atıp para biriktir- meye başlamış. Aradan günler geçmiş, Ali sabırsızlıkla kumbarasını açmış. Ama yete- ri kadar para biriktiremediğini görmüş. Koşarak babasının yanına gitmiş ve yeteri kadar para biriktiremediğini, bu gidişle o bisikleti alamayacağını söylemiş. Gözleri dolu dolu olmuş. Babası ‘Üzülme oğlum, bayram yak- laştı; eli öpülecek çok akrabamız var. Bayram harçlıklarını biriktirip, bisik- letin parasını tamamlarsın. Damlaya damlaya göl olur,’ demiş. Veee bayram gelmiş. Ali heyecanla bayramlıklarını giymiş. Ninesi- nin, dedesinin, dayılarının, teyzelerinin, amca ve halalarının elini öpmüş, bayramlarını kutlamış. Şeker ve lokumlarını da aldıktan sonra sevinçle eve dönmüş. Topladığı paraları hemen kumbarasındaki harçlıklarla bir- leştirmiş. Saymış saymış çok az eksiği kaldığını görmüş. Sonra ne mi olmuş? O eksik kısmını da babası tamamlamış. Ali ve babası sabah erkenden çarşının yolunu tutmuşlar. Vitrindeki kırmızı bisikleti almak is- tediklerini söylemişler. Bisikletin parasını ödeyip satın almışlar. Ali büyük bir sevinçle bisikletine binmiş ve şöyle bağırarak bisikletini sürmeye baş- lamış: ‘Babam haklıymış, damlaya damlaya göl olurrr. Çağatay Halıcı Cumhuriyet İlkokulu Sarayönü / KONYA 91