My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 86
AYA ĞI NI YOR G ANINA GÖ RE UZ AT
G
ünün birinde; Ayşe ve Ali adında, bir aile yaşarmış. Bu ailenin Mehmet
isimli 20 yaşında oğulları varmış. Aile kendi halinde geçinip gidermiş.
Oğulları Mehmet, her istediği olsun istiyor, ne görürse alıyor, babasının
uyarılarına rağmen, dediğinden şaşmıyormuş. Babası oğluna güç yetire-
miyor, harcamalarını kısıtlayamıyormuş. Asgari ücretle geçinen aile, zor bir
durumun içine düşmüşler, fakat bu durum Mehmet’in umurunda bile değil-
miş. Oğlunu yanına çağıran baba “Mehmet, borçların bizi aştı oğlum, etme
kendine gel,” diye uyarmış. Mehmet gülmüş geçmiş.
Baba bir plan yapmaya karar vermiş. Maaşının kesildiğini, artık paraları-
nın olmadığını geçimlerini simit satarak ve ayakkabı boyayarak çıkaracaklarını
söylemiş. Oğlunun elindeki telefonu alarak, “Faturalarımızı ödememiz lazım, bu
telefonu satacağım oğlum,” demiş. Mehmet şaşkın bir şekilde tepki bile verme-
miş. Annesi akşam sofrasına, her gün bulgur pilavı yapmış. Mehmet Ailesine ne
kadar zarar verdiğini anlamaya başlamış. Babasının simit satmasına, gönlü razı
gelmemiş.
Babası ve Annesinin yanına gelerek, “Beni affedin ben ne yaptığımı bileme-
dim, özür dilerim,” demiş. Çok pişman olduğunu gören babası, “Oğlum ayağını
yorganına göre uzatmazsan, yokluk hep sırtında gezer, parasız kalırsın ve elin-
dekilerden olursun,” diyerek bu oyuna son vermiş.
NİSA NUR
MEHMET RIFAT BÖREKÇİ İLKOKULU
MAMAK / ANKARA
85