My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Página 78

AYA ĞI NI YOR GA NINA GÖ RE UZ AT M erhaba ben Nehir. Ben küçükken yaşadığım kötü ama bir o kadar da bana ders niteliğinde bur olayı anlatacağım. İlkokul birinci sınıfa başlamıştım. Tutumlu olmak nedir hiç bilmezdim. Kalem- lerimi, silgilerimi sürekli kaybeder hiç arkasını aramazdım. Kantinden bir şeyler almak da çok güzeldi. Ailemden her gün zorla para isterdim. Üstelik evde de tasarrufa hiç dikkat etmezdim. Markete gidince mutlaka gerekli, gereksiz her is- tediğim alınacaktı. Yoksa ortalığı ailemin başına yıkardım. Ne de olsa tek çocuk- tum. Bir gün hayatımın en kötü olayını yaşadım. Borçlarımızı ödemediğimiz için haciz gelecekti. Belki benim eşyalarımı, o çok sevdiğim bebeklerimi bile alacak- lardı. Ne korkunç bir durumdaydık. Olamaz! Neyse ki akrabaların yardımıyla bu olayı ailem çözmüştü. Bu olay bana çok iyi bir ders olmuştu. Bundan sonra ailemi olur olmaz isteklerimle zorlamayacak- tım. Hatta onlara destek olacaktım. Evdeki gereksiz yanan ışıkları kapatarak, muslukları açık bırakmayarak, gereksiz yere harcama yapmayarak... Büyünce de çocuklarıma ayağını yorganına göre uzatmayı öğretecektim. Nehir Eryaman Türkkent İlkokulu 4/D 77