My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 73
SAV UR G AN OLM A
G
ünün birinde orta halli bir aile varmış. Kendi hallerinde geçinirler ve
kimseye zararları olmazmış. Bu ailenin erkek bir çocuğu varmış. Çocuk
yokluk görmesin diye babası ve annesi onun çok üstüne düşerlermiş ve
her istediklerini yaparlarmış.
Çocuk büyüdükçe istekleri her geçen gün daha da artıyormuş. Ailesi bu du-
rumun önüne geçemiyormuş. Babası her yolu denemiş fakat başarısız olmuş.
Harçlıklarını azaltmış, dışarı çıkmasını kısıtlamış ama çocuk bir yolunu bulup yine
de yapacaklarından geri kalmıyormuş. Son çare olarak babası çocuğa bir oyun
oynamaya karar vermiş. Aslında paraları varmış ama yokmuş gibi davranarak
çocuğun harçlıklarını kesmiş, elindeki teknolojik aletlerini alarak sadece ulaşım
amaçlı eski bir telefon vermiş, dışarı çıkıp avare avare dolaşmasını yasaklamış,
yedikleri yemeklere kadar kısıtlama getirmiş. Çocuk bu duruma dayanamayarak,
babasına yalvarırcasına eski durumlarına dönmek istediğini ama artık geçmişte
yaptığı hataları ve vurdumduymazlığı yapmayacağını söylemiş. Babası çocuğa
inanmamış. Onun hareketlerini gözlemlemiş ve çocuğun pişman olduğuna karar
vermiş. Ona ayağını yorganına göre uzatmazsa; günün birinde yokluk çeke-
ceğini, parasız kalacağını ve elindekilerin hepsinden olacağını söyleyerek bu
oyuna bir son vermiş.
Sonumuzun bu çocuk gibi olmasını istemiyorsak, her zaman ihtiyacımız
olandan fazlasını almamaya, savurganlık yapmamaya ve paramızı boş yere har-
camamaya özen göstermeliyiz.
Emre.
Kayabey Şehit Ferruh Kulaoğlu Ortaokulu
Karesi/ BALIKESİR
72