My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 65
İ Yİ L İ K BİR İKTİR EN İ NS ANLAR
D
ilruba,güneşin umutla gülümsediği bir bahar sabahında
her zamanki gibi yaşama sevinciyle güne merhaba dedi.
Uzun zamandır yaptığı öğretmenlik başvurusunun sonucunu
bekliyordu. Birden anladıki sonuçların açıklanacağı gün bu-
gündü ve sevincinin sebebi de buydu. Erkek kardeşi elinde
bir zarf ile koşarak geliyordu. Dilruba’dan önce kardeşi so-
nuçları almıştı.Heyecanla zarfı açtılar. Dilruba’nın öğretmenlik
başvurusu kabul edilmişti,fakat kimsenin yüzünde ufacık bir
sevinç belirtisi görünmüyordu. Çünkü onlar biricik kızlarını
Türkiye’nin bir ucuna ,hiç bilmediği yerlere göndermek istemi-
yorlardı. Dilruba dedi ki “Dünya’nın en güzel yerine de gitsen
içinde güzel bir yürek taşımıyorsan o en güzel yerler bile sana
mutluluk veremez. Ben oraya gönlümün en güzel çiçeklerini
götüreceğim. Çünkü benim vatanımın her karış toprağı bunu
hak eder. Ben her karışı şehit kanlarıyla sulanmış ülkemin bir
yerini beğenmeyerek şehitlerimizin kemiklerin i sızlatamam.”
Ertesi gün bir küçük bavul ve bir de ceketiyle görev yerine git-
mek için yola koyuldu. Bozkırın tam ortasında yıkık, harabe bir bi-
nada göreve başlayacaktı. Toprağı bozkır ama yürekleri yemyeşildi
çocukların... Dilruba öğretmen bu işe bir el atmalıydı. Sonraki gün
çocuklara “Çocuklar,ailelerinizden her ilkbahar üçer tane fidan is-
teyip getireceksiniz. Fidanlar ağaç olacak, siz gençliğinizi o ağaç-
ların gölgesinde serinleyerek geçireceksiniz, çocuklarınız meyve-
lerini yiyecekler. Buralardan geçenler gölgesinde soluklanacaklar.
Dilruba öğretmene ve güzel yürekli öğrencilerine minnettar olacak-
lar” dedi.
64