My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 65

İ Yİ L İ K BİR İKTİR EN İ NS ANLAR D ilruba,güneşin umutla gülümsediği bir bahar sabahında her zamanki gibi yaşama sevinciyle güne merhaba dedi. Uzun zamandır yaptığı öğretmenlik başvurusunun sonucunu bekliyordu. Birden anladıki sonuçların açıklanacağı gün bu- gündü ve sevincinin sebebi de buydu. Erkek kardeşi elinde bir zarf ile koşarak geliyordu. Dilruba’dan önce kardeşi so- nuçları almıştı.Heyecanla zarfı açtılar. Dilruba’nın öğretmenlik başvurusu kabul edilmişti,fakat kimsenin yüzünde ufacık bir sevinç belirtisi görünmüyordu. Çünkü onlar biricik kızlarını Türkiye’nin bir ucuna ,hiç bilmediği yerlere göndermek istemi- yorlardı. Dilruba dedi ki “Dünya’nın en güzel yerine de gitsen içinde güzel bir yürek taşımıyorsan o en güzel yerler bile sana mutluluk veremez. Ben oraya gönlümün en güzel çiçeklerini götüreceğim. Çünkü benim vatanımın her karış toprağı bunu hak eder. Ben her karışı şehit kanlarıyla sulanmış ülkemin bir yerini beğenmeyerek şehitlerimizin kemiklerin i sızlatamam.” Ertesi gün bir küçük bavul ve bir de ceketiyle görev yerine git- mek için yola koyuldu. Bozkırın tam ortasında yıkık, harabe bir bi- nada göreve başlayacaktı. Toprağı bozkır ama yürekleri yemyeşildi çocukların... Dilruba öğretmen bu işe bir el atmalıydı. Sonraki gün çocuklara “Çocuklar,ailelerinizden her ilkbahar üçer tane fidan is- teyip getireceksiniz. Fidanlar ağaç olacak, siz gençliğinizi o ağaç- ların gölgesinde serinleyerek geçireceksiniz, çocuklarınız meyve- lerini yiyecekler. Buralardan geçenler gölgesinde soluklanacaklar. Dilruba öğretmene ve güzel yürekli öğrencilerine minnettar olacak- lar” dedi. 64