My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 46
YER İN KULA ĞI VAR
S
oğuk kış günleri geride kalmıştı. Anneannem, annem ve
babam evimizin bahçesinde yuvarlak masamızın etrafın-
da oturmuş çay içiyorlardı. Ablam okuldan gelmişti. Annem,
ablam ve benim için yaptığı enfes yemeklerden hazırladı ve
yemeğimizi yedik.
Daha sonra canımız sıkıldı. Oyun oynamak için bahçeye çıktık.
Biz bahçede oyun oynarken, annemler de sessiz sessiz önemli bir
konuyu konuşuyordu.
Babamın sesi biraz yüksek çıkınca, annem babama yönelerek;
‘Sessiz konuş bey, yerin kulağı vardır,’ dedi. Ben de yere baktım
‘Ama, hayır anne! Yerin kulağı yok,’ deyince annem ‘O anlamda
değil, tabi ki yerin kulağı yoktur kızım. Bu bizim dilimizde olan bir
deyimdir,’ dedi.
Havin
Ahmet Mete Işıkara İlkokulu
Akdeniz/MERSİN
45