My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 37
BİLGİSAYAR OYUNU
A
hmet üçüncü sınıf öğrencisiydi. Sınıfında çok başarılı, arkadaşları ta-
rafından çok sevilirdi. Evde de ailesini hiç üzmezdi. Ancak bilgisayara
çok düşkündü. Annesi ve babasıyla bu konuda pek anlaşamıyordu. Annesi
onun daha fazla ders çalışıp, kitap okumasını istiyordu. Ama Ahmet’in aklı
bilgisayarında yarım bıraktığı oyunundaydı.
Bir gün okul çıkışı arkadaşı Deniz ‘Ahmet haydi gel! Eve gitmeyelim. Dışa-
rıda bilgisayar oynamaya gidelim,” dedi. Ahmet başta bu fikrin doğru olmadığını
düşündü. Ama sonra bilgisayarla oynama isteğine yenik düştü. Arkadaşıyla an-
nesine haber vermeden, bilgisayar oynamaya gitti. Gittiği yerde var olan bütün
parasını da harcadı. Daha pazartesi gününden harçlığını bitirmişti. Bütün hafta
ne yapacağını düşünerek eve geldi.
Annesi neden geç kaldığını sorunca, annelere yalan söylenmeyeceğini bil-
diği için doğruyu söyledi. Annesi ‘Güzel oğlum, bu davranışın beni çok üzdü.
Keşke gelip benden izin alsaydın. Bir daha asla böyle bir sorunla karşılaşmak
istemiyorum,’ dedi. Ahmet yaptığı yanlışın çok farkındaydı. Annesinden özür di-
ledi. Ne kadar üzgün olduğunu anlattı. Sonra ‘Anneciğim ben bir de bütün hafta-
lık harçlığımı bitirdim. Bunun için de çok üzgünüm. Bir daha asla böyle bir şey de
yaşanmayacak. Söz veriyorum,’ dedi. Annesi ‘Eğer ayağımızı yorganımıza göre
uzatmazsak, zor durumda kalabiliriz. Önce ihtiyaçlarımız, sonra isteklerimiz gel-
meli,’ dedi. Yaptığı yanlışlar sonucu akıllanan Ahmet bundan sonra hiç annesine
haber vermeden bir yere gitmedi. Harcamalarını da hep dikkatli yaptı.
SAMET
+Urganlı Besime Işıldak İlkokulu
Manisa/Turgutlu
36