My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 37

BİLGİSAYAR OYUNU A hmet üçüncü sınıf öğrencisiydi. Sınıfında çok başarılı, arkadaşları ta- rafından çok sevilirdi. Evde de ailesini hiç üzmezdi. Ancak bilgisayara çok düşkündü. Annesi ve babasıyla bu konuda pek anlaşamıyordu. Annesi onun daha fazla ders çalışıp, kitap okumasını istiyordu. Ama Ahmet’in aklı bilgisayarında yarım bıraktığı oyunundaydı. Bir gün okul çıkışı arkadaşı Deniz ‘Ahmet haydi gel! Eve gitmeyelim. Dışa- rıda bilgisayar oynamaya gidelim,” dedi. Ahmet başta bu fikrin doğru olmadığını düşündü. Ama sonra bilgisayarla oynama isteğine yenik düştü. Arkadaşıyla an- nesine haber vermeden, bilgisayar oynamaya gitti. Gittiği yerde var olan bütün parasını da harcadı. Daha pazartesi gününden harçlığını bitirmişti. Bütün hafta ne yapacağını düşünerek eve geldi. Annesi neden geç kaldığını sorunca, annelere yalan söylenmeyeceğini bil- diği için doğruyu söyledi. Annesi ‘Güzel oğlum, bu davranışın beni çok üzdü. Keşke gelip benden izin alsaydın. Bir daha asla böyle bir sorunla karşılaşmak istemiyorum,’ dedi. Ahmet yaptığı yanlışın çok farkındaydı. Annesinden özür di- ledi. Ne kadar üzgün olduğunu anlattı. Sonra ‘Anneciğim ben bir de bütün hafta- lık harçlığımı bitirdim. Bunun için de çok üzgünüm. Bir daha asla böyle bir şey de yaşanmayacak. Söz veriyorum,’ dedi. Annesi ‘Eğer ayağımızı yorganımıza göre uzatmazsak, zor durumda kalabiliriz. Önce ihtiyaçlarımız, sonra isteklerimiz gel- meli,’ dedi. Yaptığı yanlışlar sonucu akıllanan Ahmet bundan sonra hiç annesine haber vermeden bir yere gitmedi. Harcamalarını da hep dikkatli yaptı. SAMET +Urganlı Besime Işıldak İlkokulu Manisa/Turgutlu 36