My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 35
CA NIM KUMBARAM
Y
az mevsimi yavaş yavaş geliyordu. Ağaçlar meyvelerine kavuşmuşlar-
dı. Her yer cıvıl cıvıldı. Sokaklar dondurma yiyen, bisiklete binen, oyun
oynayan çocuklarla doluydu. Neşe onları pencereden görüp annesine sor-
du:
– Anneciğim, bana ne zaman bisiklet alacaksınız?
Annesi:
– Canım kızım bunu konuşmuştuk. Sen derslerine çok çalışıp karneni geti-
recektin. Bu arada kumbaranda da paranı biriktirmeye devam edecektin. Biz de
kumbarandaki paraların yetmezse bisiklet alabilmek için onları tamamlayacaktık,
dedi.
Günler geçiyordu. Karne günü yaklaşıyordu. Neşe paralarını bir yandan bi-
riktiriyor, biriktiriyordu. Bir gün kumbarasına para atamadığını fark etti. Atacağı
para bir türlü kumbarasına girmiyordu. Koşarak babasının yanına gitti.
– Babacığım sanırım kumbaram bozuldu, dedi. Babası kumbarayı inceledi,
sonra gülerek kızına:
– Güzel kızım kumbaran dolmuş. O yüzden girmiyor attığın paralar, dedi. Ba-
bası kumbarayı açtı. İçinden Neşe’nin biriktirdiği bütün paralar masanın üstüne
döküldü. Bütün aile Neşe’nin paralarını saydılar. Annesi :
– Güzel kızım gördün mü? Damlaya damlaya göl olur. Senin attığın paralar
nasıl da bir araya gelince çoğalmışlar, dedi.
Karne günü büyük bir sevinçle eve dönen Neşe, kapının önünde yeni pembe
bisikleti görünce etekleri zil çaldı. Çok sevindi. Annesinin ve babasının yanakla-
rına öpücükler kondurdu.
DİLEK
Urganlı Besime Işıldak İlkokulu Manisa/Turgutlu
34