HER ŞEYE RAĞMEN
İnsanlar dünyada var olduklarından bu yana doğar, yaşar ve ölürler. Bu kaçınılmaz bir döngüdür. İnsanlar doğduklarında üzerinde çeşit çeşit engellerin olduğu bir maratona ilk adımlarını attıklarının farkında değildirler. Bu öyle bir maratondur ki, dürbünle, teleskopla baksanız ileride hangi engeller, hangi aşamalar var, sonu nerede, ne kadar uzakta göremezsiniz. Maratonun sonunu ancak onu bitirenler görebilir.
İnsanlar hayatta, yani maratonlarında zorluklarla karşılaşacaktır elbet. Engellere takılıp düşeceklerdir belki. Ama kalkmasını da bilmeleri gerekir. Bu hayatta düştükleri zaman kalkmasını bilenler kendilerini hayata hem maddi hem manevi hem de psikolojik açıdan iyi hazırlayan ve ayakları üzerinde sağlam durabilenlerdir. Çoğu insan hayatın zorluklarıyla karşı karşıya geldiğinde olumsuz bir durumla karşılaştığını düşünür. Evet, bir bakıma karşılaşmıştır da. Önünde bir engel, aşılması kolay olmayan bir durum vardır. Fakat insanın bu durumu aşması ona yeni bir hayat tecrübesi, bazen yeni bir yetenek, bazen yeni bir fikir, bazen yeni bir bakış açısı, bazen de yeni bir kişilik kazandıracaktır. Bu yüzden hakkında olumsuz düşündüğümüz olaylar gayet olumlu sonuçlar doğurabilir. Kısacası, başımıza gelen en ufak sıkıntıda yıkılmamak, hayatımızı olumsuz yönde etkilemesine izin vermemek gerekir. İşte ancak hayata kendini iyi hazırlayanlar bunu başarabilir.
İnsanların bir kısmı ise problemlerini büyütüp içinden çıkılmayacak hale getirmektedirler. Bu da insanları büyük bir depresyon haline sokmaktadır. İşte bu depresyon hali insanları intihara, kötü alışkanlıklara, hatta ve hatta cinayet işlemeye kadar götürmektedir. Halbuki bu hayat maratonunda büyüklü küçüklü engellerle karşılaşabiliriz ve her şerde bir hayır vardır sözünden de anlaşıldığı gibi bu engeller iyi sonuçlar da doğurabilir. Tıpkı parmağı kesilen padişahın hikayesinde olduğu gibi. Bu hikâyede; veziri ve birkaç adamıyla ava çıkan padişahın parmağı, vezir tarafından yanlışlıkla kesilir. Vezir zindana atılır. Padişah bir daha ava çıkar ve insan kurban eden bir kabileye denk gelir. Fakat bu kabile eksik uzvu olan insanları kurban etmemektedir. Bunun üzerine padişahın yanındakiler kurban edilir, padişah ise bir parmağı kesik olduğu için kurtulur. Hemen