Muğla Anadolu Lisesi Genç Kalemler Kulübü-PIRILTI DERGİSİ pırıltı 2018 | Page 29

EFULİM Çıkmıyor kelimeler kalemimden, dilim sus pus, gönlüm biçare… Aklıma geldikçe ay tenin elim ayağıma dolaşır, kitlenir kalbim ve beynim. Söylediğin her söz yankılanır her bir hücremde. Ne diye çağırsam seni düşlerime bilemedim bal çiçeğim. Ben istedim ki senin ağzından dökülen bir çift kelam olayım zihnimdeki gül bahçelerinde yalnız sen ve ben olalım. Ağzımdan dökülen her bir kelime inan senin ateşinle yanıyor, gözlerimden süzülen her damla yaş sana olan özlemle kavruluyor. Sevgili efulim ne zaman geleceksin yuvana? Bu ayrılık payidar mı kalacak yoksa, bu bir çocuğun vatansız kalması gibi bir his. Sensiz alınan her nefes kalbime zehirli bir ok misali düşer. Aklımda yankılanır durur adın. Geceler kara bir çarşaf adeta ne kadar debelenirsem o kadar boğuyor beni… Son günlerde tek dileğim aklından geçen bir çift söz olmak. Burada sensiz geçen her gün daha da pejmürde bir hale bürünüyorum. Bana verdiğin sümbüller de solunca senden geriye hiçbir iz kalmıyor. Lakin ay yüzün aklımdan hiç çıkmıyor. Elime ulaşan son resimde o kadar güzel gülmüşsün ki efulim, siyah beyaz bir karede hissettim ruhundaki renkleri. Umarım ki o güzel siman gözlerimin önünden silinmeden seni bir daha görürüm. Seni sımsıkı kucaklar, gözlerinden öperim. Yasemin Karaca