Muğla Anadolu Lisesi Genç Kalemler Kulübü-PIRILTI DERGİSİ pırıltı 2018 | Page 29
EFULİM
Çıkmıyor kelimeler kalemimden, dilim sus pus, gönlüm biçare…
Aklıma geldikçe ay tenin elim ayağıma dolaşır, kitlenir kalbim ve
beynim. Söylediğin her söz yankılanır her bir hücremde. Ne diye
çağırsam seni düşlerime bilemedim bal çiçeğim.
Ben istedim ki senin ağzından dökülen bir çift kelam olayım
zihnimdeki gül bahçelerinde yalnız sen ve ben olalım. Ağzımdan
dökülen her bir kelime inan senin ateşinle yanıyor, gözlerimden
süzülen her damla yaş sana olan özlemle kavruluyor. Sevgili
efulim ne zaman geleceksin yuvana? Bu ayrılık payidar mı
kalacak yoksa, bu bir çocuğun vatansız kalması gibi bir his. Sensiz
alınan her nefes kalbime zehirli bir ok misali düşer. Aklımda
yankılanır durur adın. Geceler kara bir çarşaf adeta ne kadar
debelenirsem o kadar boğuyor beni…
Son günlerde tek dileğim aklından geçen bir çift söz olmak.
Burada sensiz geçen her gün daha da pejmürde bir hale
bürünüyorum. Bana verdiğin sümbüller de solunca senden geriye
hiçbir iz kalmıyor. Lakin ay yüzün aklımdan hiç çıkmıyor. Elime
ulaşan son resimde o kadar güzel gülmüşsün ki efulim, siyah
beyaz bir karede hissettim ruhundaki renkleri.
Umarım ki o güzel siman gözlerimin önünden silinmeden seni bir
daha görürüm. Seni sımsıkı kucaklar, gözlerinden öperim.
Yasemin Karaca