edukacyjnych Muzeum. Uczestniczył w tworzeniu przez Muzeum wystaw krajowych
i międzynarodowych, w szczególności tych przedstawiających dokumentację trwającej wojny rosyjsko-ukraińskiej. Jego obszary zainteresowań zawodowych to muzealnictwo i upamiętnianie
traumatycznej historii, dyplomacja kulturalna oraz edukacja muzealna.
Tad Stahnke mówił o doświadczeniu Muzeum pamięci Holokaustu w Waszyngtonie z perspektywy koncepcji „żywego pomnika", a konkretnie „miejsca, do którego Amerykanie mogliby przybywać
i uczyć się (...) o tym, jak i dlaczego doszło do Holokaustu”. Polifoniczna sytuacja w tym muzeum obejmuje narrację o różnych grupach społecznych prześladowanych przez nazistów, a także o roli Ameryki w tamtym czasie. Dmytro Hainetdinov przedstawił sytuację Narodowego Muzeum Historii Ukrainy w II Wojnie Światowej, założonego w latach 70. XX wieku i w dużej mierze inspirowanego mitologią Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Obecnie, oprócz historii II wojny światowej i Holokaustu, muzeum zgłębia temat toczącej się wojny w Ukrainie, starając się uczynić je „nie tylko narodowym, lecz też międzynarodowym miejscem pamięci o wydarzeniach historycznych
i bieżących”.
Zdjęcie: dyskusja panelowa.