5
Na przestrzeni lat, Eva Schloss przemawiała do tysięcy słuchaczy na całym świecie, opowiadając o swoich obozowych doświadczeniach z czasów dzieciństwa i wczesnej młodości. Poprzez swoje świadectwo, publikacje wspomnieniowe i działalność publiczną była głęboko zaangażowana w krzewienie szacunku dla różnorodności oraz
w umacnianie przekonania, że edukacja jest niezbędna do budowania bezpieczniejszego i bardziej humanitarnego świata.
„Eva Schloss dzieliła się swoim świadectwem z USC Shoah Foundation
z niezwykłym oddaniem i poczuciem misji. Przez wiele lat dbała o to, aby przyszłe pokolenia nie tylko poznawały fakty historyczne, ale również odkrywały ich znaczenie dla współczesnego świata. Składamy najszczersze wyrazy współczucia jej rodzinie oraz wszystkim, których poruszyły i odmieniły jej słowa” – powiedział dr Robert Williams, dyrektor generalny (CEO) USC Shoah Foundation.
Eva Schloss nagrała swoje pierwsze świadectwo dla Visual History Archive USC Shoah Foundation w 1996 roku, zachowując w ten sposób relację naocznego świadka dla przyszłych pokoleń. W 2015 roku wzięła także udział w projekcie USC Shoah Foundation „Dimensions in Testimony”. Jej interaktywna biografia jest obecnie dostępna w muzeach na całym świecie, umożliwiając zwiedzającym zadawanie pytań o jej życie, ocalenie i przesłanie dla przyszłych pokoleń.
Przyrodnia siostra Anne Frank
Eva Schloss po raz pierwszy zaangażowała się publicznie w upamiętnianie Zagłady
i edukację przeciw uprzedzeniom poprzez działalność w Anne Frank Trust UK, którego była współzałożycielką w 1990 roku. Fundacja tworzy programy edukacyjne oparte na Dzienniku Anny Frank, aby uczyć młodych ludzi, jak sprzeciwiać się dyskryminacji i odważnie stawać w obronie sprawiedliwości.
Po wojnie jej matka, Elfriede (Fritzie), poślubiła Otto Franka, ojca Anny i Margot Frank. Otto, który opublikował dziennik Anny i stał się jednym z najbardziej wpływowych głosów w upamiętnianiu Zagłady, był bliskim przyjacielem rodziny, a później także ojczymem i mentorem dla samej Schloss. Dzięki temu Eva stała się przyrodnią siostrą Anny Frank, co przyciągało uwagę opinii publicznej, nie przyćmiewając jednak jej własnego silnego głosu i doświadczeń.
Eva Schloss była autorką kilku książek,
w tym „After Auschwitz: A Story of Heartbreak and Survival by the Stepsister of Anne Frank” (2015) oraz jej adaptacji dla młodzieży opublikowanej w 2019 roku, oferujących czytelnikom bezkompromisową, a zarazem głęboko ludzką opowieść o przetrwaniu, stracie
i odpowiedzialności moralnej.
Często opisywała przełomowy moment
z 1985 roku, kiedy niespodziewanie zaproszono ją do zabrania głosu podczas otwarcia wystawy o Annie Frank
w Londynie. Do tego czasu nigdy publicznie nie mówiła o swoich doświadczeniach. Jak później wspominała w swoim świadectwie, reakcja młodych ludzi tamtego dnia stała się punktem zwrotnym i zainspirowała ją do poświęcenia życia edukacji publicznej.
Ucieczka, życie w ukryciu i ocalenie
Eva Geiringer urodziła się w Wiedniu
w 1929 roku, w żydowskiej rodzinie należącej do wyższej klasy średniej. Po Anschlussie Austrii w 1938 roku antysemickie prawa i przemoc szybko diametralnie zmieniły ich życie. Rodzina uciekła najpierw do Brukseli, a następnie do Amsterdamu, gdzie Eva zaczęła chodzić do szkoły i nawiązywać pierwsze przyjaźnie, w tym z Anną Frank.
Po inwazji Niemiec na Holandię w 1940 roku represje wobec Żydów zaczęły się nasilać. W 1942 roku, gdy brat Evy, Heinz, otrzymał wezwanie do pracy przymusowej, rodzina postanowiła się ukryć, zamieszkując w dwóch oddzielnych kryjówkach. W maju 1944 roku, w dniu 15. urodzin Evy, doszło do dekonspiracji kryjówki, co doprowadziło do aresztowania rodziny, a następnie jej deportacji najpierw do Westerbork,
a potem do Auschwitz.
Po przybyciu na miejsce mężczyźni zostali oddzieleni od kobiet. To był ostatni raz, kiedy Eva widziała swojego ojca i brata. Matka nalegała, żeby Eva założyła grube, obszerne ubranie – dzięki temu podczas selekcji dziewczyna wyglądała na starszą
i została skierowana do pracy przymusowej razem z matką, a nie do komory gazowej.
Eva i jej matka przetrwały nieludzkie warunki: głód, choroby, pracę przymusową i nieustanne selekcje. Później spotkały się
Na przestrzeni lat, Eva Schloss przemawiała do tysięcy słuchaczy na całym świecie, opowiadając o swoich obozowych doświadczeniach z czasów dzieciństwa i wczesnej młodości. Poprzez swoje świadectwo, publikacje wspomnieniowe i działalność publiczną była głęboko zaangażowana w krzewienie szacunku dla różnorodności oraz
w umacnianie przekonania, że edukacja jest niezbędna do budowania bezpieczniejszego i bardziej humanitarnego świata.
„Eva Schloss dzieliła się swoim świadectwem z USC Shoah Foundation
z niezwykłym oddaniem i poczuciem misji. Przez wiele lat dbała o to, aby przyszłe pokolenia nie tylko poznawały fakty historyczne, ale również odkrywały ich znaczenie dla współczesnego świata. Składamy najszczersze wyrazy współczucia jej rodzinie oraz wszystkim, których poruszyły i odmieniły jej słowa” – powiedział dr Robert Williams, dyrektor generalny (CEO) USC Shoah Foundation.
Eva Schloss nagrała swoje pierwsze świadectwo dla Visual History Archive USC Shoah Foundation w 1996 roku, zachowując w ten sposób relację naocznego świadka dla przyszłych pokoleń. W 2015 roku wzięła także udział w projekcie USC Shoah Foundation „Dimensions in Testimony”. Jej interaktywna biografia jest obecnie dostępna w muzeach na całym świecie, umożliwiając zwiedzającym zadawanie pytań o jej życie, ocalenie i przesłanie dla przyszłych pokoleń.
Przyrodnia siostra Anne Frank
Eva Schloss po raz pierwszy zaangażowała się publicznie w upamiętnianie Zagłady
i edukację przeciw uprzedzeniom poprzez działalność w Anne Frank Trust UK, którego była współzałożycielką w 1990 roku. Fundacja tworzy programy edukacyjne oparte na Dzienniku Anny Frank, aby uczyć młodych ludzi, jak sprzeciwiać się dyskryminacji i odważnie stawać w obronie sprawiedliwości.
Po wojnie jej matka, Elfriede (Fritzie), poślubiła Otto Franka, ojca Anny i Margot Frank. Otto, który opublikował dziennik Anny i stał się jednym z najbardziej wpływowych głosów w upamiętnianiu Zagłady, był bliskim przyjacielem rodziny, a później także ojczymem i mentorem dla samej Schloss. Dzięki temu Eva stała się przyrodnią siostrą Anny Frank, co przyciągało uwagę opinii publicznej, nie przyćmiewając jednak jej własnego silnego głosu i doświadczeń.
Eva Schloss była autorką kilku książek,
w tym „After Auschwitz: A Story of Heartbreak and Survival by the Stepsister of Anne Frank” (2015) oraz jej adaptacji dla młodzieży opublikowanej w 2019 roku, oferujących czytelnikom bezkompromisową, a zarazem głęboko ludzką opowieść o przetrwaniu, stracie
i odpowiedzialności moralnej.
Często opisywała przełomowy moment
z 1985 roku, kiedy niespodziewanie zaproszono ją do zabrania głosu podczas otwarcia wystawy o Annie Frank
w Londynie. Do tego czasu nigdy publicznie nie mówiła o swoich doświadczeniach. Jak później wspominała w swoim świadectwie, reakcja młodych ludzi tamtego dnia stała się punktem zwrotnym i zainspirowała ją do poświęcenia życia edukacji publicznej.
Ucieczka, życie w ukryciu i ocalenie
Eva Geiringer urodziła się w Wiedniu
w 1929 roku, w żydowskiej rodzinie należącej do wyższej klasy średniej. Po Anschlussie Austrii w 1938 roku antysemickie prawa i przemoc szybko diametralnie zmieniły ich życie. Rodzina uciekła najpierw do Brukseli, a następnie do Amsterdamu, gdzie Eva zaczęła chodzić do szkoły i nawiązywać pierwsze przyjaźnie, w tym z Anną Frank.
Po inwazji Niemiec na Holandię w 1940 roku represje wobec Żydów zaczęły się nasilać. W 1942 roku, gdy brat Evy, Heinz, otrzymał wezwanie do pracy przymusowej, rodzina postanowiła się ukryć, zamieszkując w dwóch oddzielnych kryjówkach. W maju 1944 roku, w dniu 15. urodzin Evy, doszło do dekonspiracji kryjówki, co doprowadziło do aresztowania rodziny, a następnie jej deportacji najpierw do Westerbork,
a potem do Auschwitz.
Po przybyciu na miejsce mężczyźni zostali oddzieleni od kobiet. To był ostatni raz, kiedy Eva widziała swojego ojca i brata. Matka nalegała, żeby Eva założyła grube, obszerne ubranie – dzięki temu podczas selekcji dziewczyna wyglądała na starszą
i została skierowana do pracy przymusowej razem z matką, a nie do komory gazowej.
Eva i jej matka przetrwały nieludzkie warunki: głód, choroby, pracę przymusową i nieustanne selekcje. Później spotkały się