Matichonbook MY NAME IS RED | Page 16

หนึ่ง ข้าคือศพ ตอนนี้ข้าเป็นแค่ศพ ร่างไร้วิญญาณที่ก้นบ่อน�้ำ  แม้หัวใจหยุดเต้นและลม  หายใจเฮือกสุดท้ายขาดสะบั้นนานแล้ว แต่นอกจากไอ้ฆาตกรชั่วช้า ไม่ม   ี ใครรู ว ้ า ่ เกิดอะไรขึ น ้ กับข้า  ไอ้ร ย ิ ำ � มันจับชีพจรและฟังเสียงหายใจจนแน่ใจ  ว่าข้าตาย เตะปั้กเข้ากลางล�ำตัวก่อนแบกร่างข้าไปที่ริมบ่อแล้วโยนทิ้งลง  มา  หัวซึ ง ่ ตอนแรกถูกทุบด้วยก้อนหิน พอตกถึงก้นบ่อก็ย ง ิ่ แหลกละเอียด  ใบหน้า หน้าผาก แก้ม แหลกยับ กระดูกแตกเป็นเสี่ยง เลือดกบปาก เกือบสี่วันแล้วที่ข้าหายไป ลูกเมียคงตามหากันให้วุ่น ลูกสาวข้า  คงร้องไห้จนหมดแรงและคอยจ้องประตูร ้ ั วหน้าบ้านอย่างร้อนใจ  ข้ารู้ว่า  ทุกคนก�ำลังรอคอยการกลับมาของข้าอยู่ที่ริมหน้าต่าง แต่จะรอจริงหรือเปล่า ข้าเองก็ชักไม่แน่ใจ ลูกเมียอาจชินแล้วที   ่ ข้าชอบหายตัวไปอยู่เรื่อย แย่จริงเชียว!  แม้มาอยู่ในปรโลกแล้ว แต่รู้สึก  เหมือนชีวิตยังด�ำเนินอยู่   ก่อนเกิดมาดูโลกนั้นกาลเวลาเป็นอนันต์  และ  หลังจากม้วยมรณา กาลเวลาก็ไม่ส น ิ้ สุด  ข้าเพิ ง ่ ส�ำนึกว่าตัวเองเคยใช้ช ว ี ต ิ   อย่างมีความสุขอยู่ระหว่างสองขั้วกัลปาวสานแห่งความมืดมิด ข้าเคยมีความสุข ตอนนี้ส�ำนึกแล้วว่าเคยมีความสุขมาตลอด  ข้า  MY NAME IS RED 15