REPORTAGE
C-MINE EXPEDITIE
‘Wie de ochtendpost had, begon om zes uur.
In een kleine kooi, volgepropt met makkers,
daalden ze af tot 850 meter. Het stof kroop in
elk van hun poriën. En dan het lawaai … dat
ging boven de 100 decibel.’
‘Werden die niet zot?’, vraagt Evy. Ze klinkt
bezorgd als stadsgids Johan Timmers haar
een gemiddelde dag schetst in het leven van
een mijnwerker in Winterslag.
Evy begon nietsvermoedend aan C-mine expeditie, het belevingsparcours zeven meter onder
de grond in één van de twee nog bewaarde
mijngangen, maar nu besluipt het verleden
haar. In een koker die veel weg heeft van de
bedieningskamer van een duikboot is ze plots
omringd door het kabaal uit de mijngangen.
Ze trekt voorzichtig aan de hendel die
het geluid van een explosie nabootst en stopt
meteen haar oren dicht. ‘Jaren aan een stuk
dit werk volhouden, dikwijls ver van je familie
in de thuisstreek … dat moeten hele sterke
mensen geweest zijn.’
Evy luistert naar de verhalen over de badzaal,
de witte en de zwarte gang, de duizenden
netjes geordende lampen ... En ze krijgt een
steeds duidelijker beeld. Ronddraaiend op
haar modieuze schoenen geeft ze haar ogen
nog eens goed de kost in C-mine, dat net
als andere Genkse mijngebouwen steunt op
duurzaamheid en prestige. ‘Het is prachtig’,
vindt ze. ‘Ik ben hier een keer in de rapte
gepasseerd toen ik reporter was voor ‘Vlaanderen Vakantieland’ en het is zonde dat we
toen niet binnengekomen zijn.’
NATIONALE NATUUR
Buiten is het regenboogweer. ‘Dit is perfect
loopweer: niet te warm, met veel zuurstof in
de lucht.’ Haar loopbeentjes brengen haar
vandaag naar Kattevennen, een van de zes
toegangspoorten van Belgiës enige nationale
park. ‘Genk is negentig vierkante kilometer
groot en de helft daarvan is natuur’, zegt
Johan fier. Evy knikt. ‘Genk komt veel groener
op mij over dan ik had gedacht. Ze trekt haar
veters steviger aan. ‘Zo met mijn voeten
tussen de bladeren staan doet me denken
aan vroeger. Als kind was ik heel graag in
het bos’, zegt ze terwijl ze de heerlijke geur
opsnuift van grove dennennaalden, hars en
het kruidige van de prille herfst. Boven de
collectie prehistorische stenen, waarmee de
sterrenwacht van Kattevennen kinderen op
een speelse manier door de geschiedenis van
de kosmos loodst, roept een bonte specht.
Evy hangt intussen in het touwenparcours.
‘Het kind in mij bovenhalen? Love it!’, lacht ze.
GENK, HOTSPOTS IN HET GROEN TIJDREIZEN EN CULTUURPLUKKEN
45