Leven is COMMUNICEREN is Leven De Wetten Voor Goede Communicatie | Page 130

Duidelijk? We betalen voor ieder woord dat uit onze mond komt en dat iemand anders als kritiek ervaart.
Heeft iemand vragen over kritiek geven en diagnoses stellen?
Als je mensen het leven helemaal rampzalig wilt maken, gebruik dan schuldgevoelens om hen op te voeden.
Voor diegenen onder jullie die niet weten hoe je iemand aan schuldgevoelens kunt helpen, zal ik een
demonstratie geven:
Stel je voor dat een van mijn kinderen zijn kamer niet opruimde.
Hoe leer ik mijn kind door schuldgevoelens zijn kamer op te ruimen?
Ga ergens staan waar je kind je goed kan zien en kijk pathetisch.
"Wat is er aan de hand Papa?"
"Niks"
"Kom op papa, wat is er aan de hand?"
"Het doet me pijn als je je kamer niet opruimt".
Als je hun leven ellendig wilt maken, geef dan andere mensen de schuld voor jouw gevoelens.
Probeer schuldgevoelens in hen op te wekken omdat ze je pijn doen.
Zeg tegen een leerling: "ik word kwaad omdat je spreekt terwijl ik spreek"
Zeg tegen een kind: "ik ben erg teleurgesteld als je zoveel televisie kijkt"
Laat ons ook afstand nemen van bestraffing
Geen straffen meer. Geen straffen thuis, geen straffen op school, geen straffen meer voor criminelen.
Als we mensen zover krijgen iets te doen door ze te beschamen of door ze slecht over henzelf te doen denken,
zullen zij ons met emotionele / psychologische pijn in verbinding brengen. Als iemand ons als een bron van
schaamte ziet telkens ze iets doen wat we niet leuk vinden, is het kostelijk leren.
Hetzelfde met straf: Als mensen iets doen omdat ze straf vrezen als ze het niet doen, aanzien ze ons als een
bron van geweld. Straf is een vorm van geweld. Het is iemand opzettelijk doen lijden. Als iemand ons als
gewelddadig ziet, zal onze kans om deze persoon iets te leren alsmaar kleiner worden.
Laat ons tenslotte ook komaf maken met een andere zeer gewelddadige manier van opvoeding:
beloning.

130