Je gunt elkaar de ruimte, omdat je weet dat ook die ander niet moet voldoen aan
onze hokjescodes, maar van Gods genade mag leven. Bovendien weet je niet wat
er in het hart van de ander leeft. Wij kennen die ander nooit helemaal. We zien
altijd maar een stukje van zijn leven. We doen er beter aan mensen bij God in ons
gebed te brengen dan ze bij voorbaat al te veroordelen.
Lef hebben is durven spreken ook als mensen niet lijken te horen. Eenvoudig omdat
je gelooft dat God Zijn eigen weg gaat. Wij worden gebruikt om mensen tot geloof
te brengen, maar dat is en blijft –gelukkig maar– Zijn werk. Dat betekent overigens
niet dat we mensen maar moeten bevestigen, dat als ze maar luisteren, of doen
alsof ze luisteren er geen vuiltje aan de lucht is. Mensen mogen opgeschrikt worden. Daar is moed voor nodig. Maar het geloof dat God van onze woorden gebruik
maakt, geeft rust.
Lef hebben –en dat lijkt heel tegenstrijdig- is ook de moed hebben om te vluchten. Maar ben je geen lafaard als je vlucht? Dat heeft toch niets met lef hebben te
maken? Toch wel, want vluchten voor de zonde, getuigt van moed, lef. Om tegen
alle verleidingen nee te zeggen en je blik gericht te houden op Jezus Christus, de
Zoon van God en in het licht te wandelen. Leven met God is wandelen. Daar gaat
rust vanuit, maar het is ook rennen voor je leven! Weg van alles dat ons van God
afhoudt.
Leven met lef is samen een piramide vormen, samen God zoeken en eren, Christus
vertrouwen, en de blik omhoog richten. Daar heb je elkaar voor nodig. Gericht op
de grote toekomst van God en van Zijn Rijk.
In deze meditatie, noem het losse gedachten, zitten de schilderijen en het kunstwerk verstopt. Het lijkt me niet moeilijk ze te herkennen. We geven u een opdracht
mee. Kijk eens goed aan de hand van wat de kunstenaars over hun kunstwerk te
zeggen hebben, maar kijkt u ook eens, terwijl u deze overdenking leest, naar de
kunstwerken. Vraag u zelf eens af: wat kan ik ervan leren, om moedig, met lef, mijn
weg te vervolgen?
Vergeet ook het logo niet. U kunt er uw eigen gedachten op loslaten. We geven u
een woord van David mee uit Psalm 18: met mijn God spring ik over een muur.
Namens de predikanten wensen wij u veel kijk- en leesplezier.
ds. W. Peene & ds. P.J. den Admirant