Katalogi wystaw Malarstwo polskie XIX i XX w. | Página 79
Rzeźba Bolesława Biegasa „Demon” (1922) należy
do krótkiej serii zatytułowanej „Satyry z Lasku
Bulońskiego” i przedstawia nagą postać mężczyzny
wpierającego głowę na kolanie. Kompozycja została
wykonana z terakoty i pokryta oranżową patyną,
sugerującą naturalne zabarwienie ludzkiego ciała.
Druga znana praca z tego cyklu została zakupiona do Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Pradopodobnie są to jedyne zachowane dwa egzemplarze prac z tego cyklu.
Bolesław Biegalski (Biegas), pomimo trudności
finansowych i zdrowotnych, dzięki pomocy protektorów, wśród których znalazł się między innymi A.
Świętochowski, zaczął pracować nad rozwojem
swojego talentu, a nawet miał początkowo małe
wystawy swoich prac.
W 1896 roku rozpoczął studia w krakowskiej Szkole
Sztuk Pięknych u Dauna i Laszczki. W 1901 roku wyjechał na stypendium do Paryża, tu stał się protegowanym baronostwa Henryka i Jadwigi Trütschli,
wyjeżdżał na odpoczynek do jego majątku pod
Kijowem. W Paryżu pozostał do końca życia.
Jego twórczość przechodziła gwałtowne zmiany
ideowe i formalne. Artysta zacz nał od rzeźb naturalistycznych. Potem nadawał swoim pracom wymowę
symboliczną, a naturalizm służył mu jako środek
ekspresji. W końcu pojawia się u niego tendencja do
geometrycznej, zwartej bryły. Okazał się również
bardzo dobrym portrecistą.
Około 1900 roku Biegas zaczął, za namową
Wyspiańskiego, malować, a nieco później również
pisać. Tworzył eseje, dramaty. Bardzo często brał
udział w wystawach, miał również indywidualne
wystawy. W krakowskim Towarzystwie Przyjaciół
Sztuk Pięknych wystawiał po raz pierwszy w 1897
roku. W 1905 roku miał indywidualną wystawę w
Salonie Krywulta w Warszawie. W 1909 roku miał
swoją wystawę, głównie prac malarskich, w Salonie
Kulikowskiego w Warszawie. Poza krajem wystawiał
między innymi w Petersburgu, w Kijowie (1905), w
Amsterdamie i w Rzymie.
P o p r ze n i e s i e n i u s i ę d o P a r y ż a w ys t aw i a ł
wielokrotnie na Salonach National des-Beaux-Arts, d`Automne, des Independants, w galeriach
Seligamanna, Arts et Artistes Polnaise. Jego dzieła
są obecnie przechowywane w muzeach narodowych
Krakowa, Warszawy, Poznania.
Bolesław Biegas po raz pierwszy swoje obrazy sferyczne wystawił w 1918 roku, chociaż zaczął
je tworzyć najprawdopodobniej już około 1914 roku
pod wpływem futurystów. Na łamach “Paris Midi”
ukazał się artykuł, w którym okrzyknięto Biegasa
wynalazcą nowej tendencji w malarstwie – sferyzmu. Rok później wystawił 40 obrazów sferycznych w
Pavillon de Magny w Paryżu. Sferyzm znalazł szeroki
oddźwięk wśród krytyków sztuki.
79