Katalogi wystaw Malarstwo polskie XIX i XX w. | Seite 47

rtret Marii Godlewskiej wa Czachórskiego jest znanych przedstawień a. Kolejne płótno, znaczrów, powstało pod koniec lowane było na podstawie w 1887 roku (znajdujące warszawskiego Muzeum był dziełem powstałym rodzenia i Nowego Roku, nym dla twórcy okresie wił przenieść się na stałe samym roku dzielił życie zinne Podlasie i Paryż. wadzonych przez twórcę z początku nie podobał ret, pisał: „ Maluję ciągle, . Paradoksalnie, z dzisiejerunek Marii Godlewskiej ych i najmniej skonwencjotego akademika. iego charakteryzowało ekcji i samodoskonalenia ył klasyczne techniki, był renach polskich i za graniozpropagowania rodzimeodzie Europy. ów n i e dzi ę k i t wo r zo az y wa n o g o n a s t ę p c ą zisiejszej ocenie dorobsto wspomina się o braku cie, idealizacji i skupieniu 47 na dekoracji, mniej na samej postaci. Nie da się jednak zastosować tych określeń wobec portretu Godlewskiej. Odmiennie od typowych dzieł Czachórskiego, modelka stoi na neutralnym tle w prostej sukni. Uwagę skupiają złote guziki podkreślone migotliwymi blikami, a także koronki u rękawa i kołnierza. W tym samym czasie malarz zafascynowany był twórczością i epoką Antona Van Dycka, którego z pasją naśladował w oddawaniu faktur i siedemnastowiecznych detali stroju. Tę inspirację dojrzeć możemy właśnie w skrupulatnym oddaniu struktur ażurowej tkaniny. Ubranie zlewa się niemal z przestrzenią, a w półmroku wyeksponowana zostaje piękna, łagodna twarz kobiety. Godlewska z Popielów była bliską przyjaciółką malarza, żoną Mścisława, publicysty, prawnika oraz wpływowego intelektualisty. Zażyłość rodziny z Czachórskim była na tyle bliska, iż wspólnie spędzali oni święta, widzieli się kilkukrotnie w ciągu owego roku. Również na salonie Godlewskich malarz poznał postać, która stała się dla niego wielką inspiracją i autorytetem - Henryka Sienkiewicza. Być może właśnie bliskie kontakty między małżeństwem, a plastykiem nie pozwoliły twórcy na stypizowanie postaci kobiety. Modelka zdaje się być przedstawiona w trakcie przemowy, jej gesty są naturalne i pełne gracji. Czachórski uwiecznia wzrok przyjaciółki jako inteligentnej, dystyngowanej kobiety. O jej pozycji świadczą nie bogactwa materialne, lecz pełna pewności siebie postawa.