προφητών, και την έκανε σύγχρονη για να ικανοποιήσει το λεξιλόγιο του σύγχρονου κόσμου.
Παρά τις λίγες ακραίες φωνές μισαλλοδοξίας, που αξίζουν ξεκάθαρη καταδίκη, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα σεβασμού προς τις άλλες θρησκευτικές ομάδες, όπως είναι οι Μπαχάι, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ, καθώς και τους τόπους λατρείας τους. Μπορεί κάποιο άλλο έθνος στην περιοχή να ισχυριστεί τα ίδια;
Έχει αναπτύξει έναν γεωργικό τομέα που έχει πολλά να διδάξει στα αναπτυσσόμενα έθνη για την μετατροπή ενός άγονου εδάφους σε καλλιέργειες φρούτων, λαχανικών, βαμβακιού και λουλουδιών.
Κάντε για λίγο ένα βήμα πίσω από την καθημερινή υπερφόρτωση πληροφοριών που προέρχονται από τη Μέση Ανατολή και σκεφτείτε το τι έγινε τα τελευταία 70 χρόνια. Κοιτάξτε τα έτη φωτός που ταξίδεψαν από το σκοτάδι του Ολοκαυτώματος και θαυμάστε το θαύμα ενός αποδεκατισμένου λαού που επιστρέφει σε μια μικρή λωρίδα γης- τη γη των προγόνων μας, τη γη της Σιών και της Ιερουσαλήμ- που οικοδομεί με επιτυχία ένα σύγχρονο, δυναμικό κράτος ενάντια σε όλες τις πιθανότητες, πάνω σε αυτά τα αρχαία θεμέλια.
Σε τελική ανάλυση, λοιπόν, η ιστορία του Ισραήλ είναι η θαυμάσια υλοποίηση ενός δεσμού 3.500 ετών μεταξύ μιας γης, μιας πίστης, μιας γλώσσας, ενός λαού και ενός οράματος. Είναι μια απαράμιλλη ιστορία αντοχής και αποφασιστικότητας, θάρρους και ανανέωσης. Και καταληκτικά είναι μια αλληγορία για τον θρίαμβο της διαρκούς ελπίδας στον πειρασμό της απελπισίας.
12