Psychologiczne niuanse, rozmowy
pe?ne suspensu, scenografia perfekcyjnie
odwzorowuj?ca wspania?y
wygl?d Orient Ekspresu.
produkcj?. Nie mog? i nie zamierzam poda?
rozwi?zania zagadki. O?miel? si? tylko zach?ci?,
zapewniaj?c, ?e film nie nudzi, pomimo
tego, i? jego akcja rozgrywa si? g?ównie w
poci?gu, a grup? podejrzanych o morderstwo
s? osoby z wagonu zamordowanego – czyli
dwunastu pasa?erów niemaj?cych motywu,
za to posiadaj?cych alibi na czas pope?nienia
zbrodni. To spo?ród nich Herkules Poirot – dzi?ki
analizie rozmów - musi wytypowa? morderc?,
zwraca? uwag? na najmniejsze znaki, by
finalnie odnale?? rozwi?zanie zagadki.
Film ten, poza tym, ?e ukazuje ca?y splendor
odleg?ej epoki, jest tak?e wartym obejrzenia ze
wzgl?du na doborow? obsad? aktorsk?, walory
muzyczne i adaptacj? scenariusza. Dowodem
na to jest niebagatelna ilo?? nagród jakie
zdoby?. Nale?? do nich mi?dzy innymi Oscary
dla aktorki drugoplanowej Ingrid Bergman
(Grega Ohlsson), nominacje do Oscara dla
najlepszego
aktora
pierwszoplanowego
Alberta Finneya (Herkulesa Poirot), najlepszego
scenariusza adaptowanego: Paula Dehna,
muzyki – Richarda Benneta, kostiumów – tonego
Waltona czy zdj?? Geougreeya Unswortha!
Podobnie te? film ten mia? 7 nominacji
w nagrodzie BEFTA, z czego wygral 3 – tak?e
dla Ingrid Bergman, aktora drugoplanowego
Johna Gie?guda i muzyki filmowej. Po takich
rekomendacjach – nic doda? nic uj?? - po
prostu polecam.
tekst. Dorota Morkowska
55