134 Wnętrze prywatne
Przestrzeń o zmiennej wysokości i różnorodności w poszczególnych częściach, a nawet różnorodność przestrzeni w każdej z sal pozwala znaleźć dziecku swoje miejsce na daną chwilę, czasem jest ono przytulne, a kiedy indziej daje poczucie ekskluzywności i poważnego potraktowania. Otwory w ścianach są przestrzeniami zabaw i interakcji, siedziskiem, przejściem, oknem, wejściem do jaskini. W wyobraźni dziecka mogą przybrać różnorakie funkcje. Okienka między salami działają jak wizjery umożliwiające podgląd niedostępnych terytoriów, a gra promieni świetlnych wpadających przez dach może przywołać na myśl atmosferę leśnych koron drzew. Użytkowe poddasze z parterem łączy żelbetowa klatka schodowa, na której części zaprojektowano zjeżdżalnię.
Na wewnętrznych licach ścian zewnętrznych, które udało się zachować, w miejscach, gdzie jakość budulca na to pozwalała, budynki pokazują swoją strukturę – czasem fragment starego nadproża, czasem zamurowanie lub przemurowanie, tworząc oryginalne obrazy, ale też opowiadając historię i oddziałując na różne zmysły – budynek pokazuje swoją szorstkość, zapach naturalnego materiału, zmianę, starzenie się. Podłogi, ściany, stropy często zachowują pierwotny budowlany charakter. Odciski w betonowym wieńcu pokazują jaki szalunek był użyty do ich wykonania, wieniec oplata i spaja budynek uwidaczniając sposób pracy konstrukcji. Na stropach i sklepieniach dopatrzeć się można słojów z odciśniętych desek, których użyto jako szalunku.