“ Aslı iyi olmayan kimseden iyilik bekleme , zira zehir ağacı tatlı meyva vermez .”
İnsanı bütün güzelliklerden uzak eden küçük aklıdır . Böyle bir kişi kendi aklını beğenir ve başkalarını hor görür . İnsan olabilmek için de bir İnsan-ı Kamil ’ i kendine ayna etmek gerektir , ayna ile yola çıkan kişi güzel konuşur . Eskiler güzel konuşan bir insan gördüklerinde , “ Maşallah , ne güzel konuşuyor , aynaya yüz tutmuş ” derlerdi . Bu ne demektir ? Güzel konuşuyor , çünkü bir mürşidi var . Mürşidini ayna etmiş kendine , ondan yansıyan güzelliklerle konuşuyor , etrafına güzellik sunuyor . Bazı kişileri de duyarsınız devamlı küfürlü konuşur , onun için de derler , “ Aynasız !” Yani , bir aynaya yüz tutmamış , mürşidi yok , kendi aklıyla yola çıkıyor , kendini beğeniyor , kötü konuşuyor , işte o kişiden her şey beklenir . Böyle bir kişi için hidayet dilemek gerekir ki , bir mürşide ulaşsın da , insanlığa kavuşsun .
Adem sıfatında hem Hazreti Muhammed , hem Ebu Cehil var . Nasıl belli olacak ? Biri benlikte , küfürde ; öbürü hep tevazuda , lütufda , oradan anlarsın . Allah erleri daima tevazudadır , yokluktadır . Onların her sözü bilinçlidir , irşattır .
Her insan hem iyilik , hem de kötülük kaynağıdır . Aklı nerede ise kendisi de odur . Her zaman söylüyoruz , yine söyleyelim : Bizim yolumuz sevgi yoludur ; bu yolda incineceksin , incitmeyeceksin . Dilini daima tatlı tutmaya çalışacaksın ki bu yolda ayağın sürçmesin . Birisi sana karşı kötü bir söz sarf ettiğinde sen beş sözle karşılık verirsen , onun kisvesine girmiş olursun . Hiçbir zaman Hakk ’ a yakın olamazsın .
Allah ’ tan edebe muvaffak olmayı dileyelim . Edebi olmayan kimse Allah ’ ın lütfundan mahrumdur . Edebi olmayan yalnız kendine kötülük etmiş olmaz . Belki bütün dünyayı ateşe vermiş olur .
142