Mayroon naman isang kasalan na ginaganap. Ang lalaking
ikakasal ay maaga ng dalawang oras sa nasabing kasalanan
kaya umistambay muna siya sa kompyuter shop. Nang dumating siya sa kasalan nang dalawang oras na leyt, hindi natuwa
ang babaing papakasalan niya at ng lahat nang makita siya.
Ang pinaka nakakapinsalang nangyari naman ay nangyari
noong isang linggo, ang importansya ng pag tingin ng isang
army major sa orasan. Dahil dito palagi niya inaayos ang
kanyang relo sa kamay ayon sa orasan ng bayan. Ngunit, inadvans neto ang kanyang relo ng tatlong oras. Nangyari ang hindi inaasahan, ginising niya ang kanyang batalyon para gawin
ang kanilang pagtakbo sa umaga ng alas tres ng umaga kaysa
sa ala sais ng umaga. Ang mga tropa ay hindi natuwa kaya
binisita nila ang manager ng bangko “Parang awa mo na, parang awa mo na, paki-ayos naman ng orasan sa itaas ng pinto
ng inyong bangko.” sabay sabay nila sinabi. “Magpi-prisenta
kaming mag alay ng $20 isa isa upang maayos na ang orasan,”
dagdag nito.
Ang manager ng bangko, isang babaing mabait, ay nangako
na hahanapin niya ang parte na makakapag paayos sa orasan,
dadalin niya ang orasan sa isang orasanarenarian kung kailangan at kanyang gagawin din na dalin ito sa ospital ng orasan.
Ang mga doktor niya ay nagrekumenda na ng magagaling na
doctor ng orasan para dito. Hangga’t sa maayos ang orasan,
minabuti niyang patayin ang kuryente nito. Tatlong linggo ito
patay at walang ilaw, isang araw biglang may trak ng UPS na
dumating dala dala ang maliit na pyesa para sa orasan at ito
ay napagaling! Ang bayan ay nabunutan ng tinik at inayos ang
kanilang pansariling orasan ayon sa orasan na nasa gitna ng
bayan.