“ Ik fiets regelmatig naar het werk, tussen de velden door. Zo’ n omgeving, dat is toch bijna magie?”
MAASLAND OP HET BORD
Hoe krijgen die lokaal getinte menu’ s dan vorm?“ Het contact met de leveranciers is het belangrijkste”, verklapt Alex.“ Ik hang elke dag wel met een schakel uit mijn netwerk aan de lijn. De keten blijft op die manier kort en belooft me kraakverse ingrediënten. Leveranciers tippen de beste producten van het seizoen. Een waar cadeau voor de keuken. Om de twee à drie weken veranderen we een aantal gerechten uit het menu. Zo geven we onszelf voldoende ruimte om kwaliteit te garanderen. Met verse kruiden, zoals bronzen venkel, uit onze pluktuin aan de Maas en de beste groenten, fruit en wijnen uit de streek, experimenteert de keuken maar al te graag. Die lokale kennis delen we ook met anderen. Zo bracht ik een aantal jaar na onze eerste ster, samen met enkele Maaslandse spelers, een kookboek uit:‘ Puur Maasland’.”
KUNST VAN HET WEGLATEN
De kwaliteit van het product staat centraal in het restaurant.“ In de keuken beoefenen we elke dag‘ de kunst van het weglaten’. Het product staat altijd in de kijker, we werken niet met onnodige tierlantijntjes om het bord te vullen. Ik heb ook een hekel aan voedsel verspillen. We houden zelfs de stelen van de kruiden uit de pluktuin bij, vriezen die in en maken er een heerlijke olie van. Een product van A tot Z in het menu verwerken, dat is pas koken voor mij.”
Marianne:“ Het is een manier van koken die niet evident is. Maar Alex heeft die stijl volledig in de vingers. Bij hem gaat het om de smaken.”
IN- EN ONTSPANNING
De lokale filosofie van het restaurant slaat al jaren aan.“ Smaaktechnisch zijn we in al die jaren sterk geëvolueerd. Een ster op de muur betekent in elk geval niet dat we op onze lauweren rusten. De keuken daagt zichzelf graag uit. Als we niet druk in de weer zijn voor Vivendum, varen we graag met ons bootje uit op de Maas, dat is puur genieten. Ook springen we vaak de fiets op of wandelen we door natuurgebied De Wissen. Ik fiets regelmatig naar het werk, tussen de velden door. Zo’ n omgeving, dat is toch bijna magie? Iemand zei ooit eens tegen me dat we zo afgelegen liggen, ik verklaarde hem voor gek. We zitten hier toch in het centrum van Europa?( lacht).”
34