Gast voorjaar 2023 | Page 64

EEN VAKMAN HERKEN JE METEEN De setting van dit gastvrije verhaal ? De Commanderie in de Voerstreek . Matteo ontmoet er eigenaar en kweker Vincent terwijl hij een fragment inblikt voor de tv-spot van de nieuwe Visit Limburg-campagne . Vanaf de eerste handdruk is de klik tussen beide heren duidelijk . Op het menu vandaag ? Een leerrijke ontmoeting met de forel . Vincent voelt zich als een vis in het water tijdens zijn vurige uiteenzetting over het kweekproces van het zoetwaterdier .
Matteo : “ Ik was meteen onder de indruk . Wat een topplek . Wat een ontwapenende man . Wat een intrigerende wereld . Als ik in een filmproject stap , gaat er telkens een hele wereld voor me open . Daar verdiep ik me dan volledig in . Dat gevoel had ik ook tijdens mijn bezoek aan de Commanderie , in een streek waar ik niet zo bekend mee was . Ik ben blij dat mijn rol als Limburg-ambassadeur me naar zulke inspirerende plekken voert .”
Vincent glimlacht : “ Matteo is een pro , dat merk je . Hij is heel down-to-earth en zet zichzelf niet op een piëdestal .” Matteo vult enthousiast aan : “ Hoe hard Vincent opgaat in zijn beroep als forelkweker ... Ik herken er mezelf in wanneer ik me tijdens een scène focus op de lichtinval en de positie van de camera . Het zegt veel over hoezeer we beiden met ons ‘ metier ’ bezig zijn !” ( lacht )
OVER GASTVRIJHEID EN KANSEN
De viskwekerij van de Commanderie bestaat al sinds 1885 en er zijn al sporen van activiteit in de 17e eeuw . Daarmee is het de oudste van België . In 2013 nam Vincent de zaak over van zijn vader . Hij werkt nog altijd op ambachtelijke wijze : van eitje tot volwassen vis . “ Onze beekforel , regenboogforel en bronforel worden verwerkt in ons eigen atelier en onze brasserie . Wat me overtuigd heeft om de zaak over te nemen ? Ik vond het een mooie uitdaging . Het voelde als een soort terugkeren naar de bron . De eerste jaren zou het me weinig inkomsten opleveren , dat wist ik . Maar ik zag er toekomst in , ook door het feit dat de mooie natuur en de warme gastvrijheid veel mensen aantrekken .”
“ Ik keer ook altijd met plezier terug naar Limburg ”, straalt Matteo . Misschien verhuis ik ooit wel weer naar ‘ mijn ’ provincie . Mede voor onze dochter Giulia . Voor haar trekken Loredana en ik wel vaker terug naar Limburg . Hier vind je nog ruimte en rust . En heb je ook trendy koffiebars , natuurlijk !” ( lacht )
Limburg is bovendien de rode draad door zijn carrière . “ Eerlijk ? Zonder Limburg stond ik niet waar ik nu sta . Ik kwam voor het eerst op tv omdat TVL me minireportages liet maken als tiener . Later speelde ik Smos in Safety First en Rocco in Marina : twee échte Limburgse figuren . Nu nog probeer ik Limburg te betrekken in alle projecten waar ik instap . Uit sympathie , maar ook omdat het dicht bij mezelf ligt . En authentieke , lokale dingen worden dikwijls goed ontvangen . Er zit een herkenbaarheid in .”
KWALITEIT BOVEN KWANTITEIT
Ambachtelijke viskwekers zijn een uitstervend ras in België . Vooral de klimaatopwarming speelt daarin een grote rol .
Vincent verduidelijkt : “ Om forel te kweken heb je water van een constante , perfecte temperatuur nodig . Meer en meer kwekerijen slagen daar niet meer in . Bij ons blijft het water wél op de ideale temperatuur . We kweken forel van topkwaliteit dankzij het erg zuivere water van de bron van de Voer : de grootste bron van Vlaanderen , met een hoog debiet . Verder spelen ook de biovoeding én tijd een rol in de smaak . We hebben geduld . Terwijl een industriële kwekerij op 8 maanden tijd een forel kweekt , duurt het hier 12 tot 40 maanden , afhankelijk van het type forel . De concentratie van vissen in het water is ook amper 5 kg per m ³. In andere , industriële kwekerijen ligt dat veel hoger . Maar daardoor stijgt het risico op ziektes en geven ze antibiotica . Dat is hier niet nodig .”
Matteo luistert aandachtig en knikt . Ook voor hem primeert kwaliteit en is geduld van groot belang . “ Het is misschien een luxepositie . Maar een carrière als acteur wordt ook gemaakt door de projecten waarop je nee zegt . Het gaat mij niet om altijd overal gezien te zijn of zoveel mogelijk geld te verdienen . Het gaat me om mensen te ontroeren , te inspireren , te boeien … Na een project ‘ verdwijn ’ ik altijd even bewust van het scherm . Ook nu weer , na Zillion , blijf ik een half jaartje ‘ onzichtbaar ’. Want ik wil nog mee kunnen tot mijn 85ste . Ik ben selectief en wil meer zijn dan één rol . Trouwens : ook filmen vergt geduld . Het gaat gepaard met veel wachten . Tussen het eerste idee en de uitvoering zit soms wel 10 jaar .”
33